Wakker in Canada

Schaatsen

2012-02-14T20:24:00.001-08:00

silver skate festival hawrelak park - Google Search
Dat lihkt me nou leuk. Daar gaan we t weekend naar toe. Nu nog n sleetje vinden voor Ben en de schaatsen opzoeken.. komen wij ook nog op de ijzers te staan whoohoo

Even een test met de telefoon

2012-02-10T14:44:00.001-08:00

Hier gaat alles lekker. De winter is goed te doen. Maar toch verheugen we ons weer op t voorjaar. Heerlijk buiten spelen met Ben.

De eerste post van het nieuwe jaar. 2012

2012-01-01T14:32:00.000-08:00

Bij deze willlen we starten met iedereen een heel gezond gelukkig liefdevol nieuw jaar toe te wensen.

Het grote feest der feestdagen is weer voorbij, Nu wordt het weer tijd voor werk en de normale dagelijkse dingen.
Oud jaarsdag hebben wij gevierd samen met Janette, Roger en de kinderen Groenewold. Dit was een groot succes op de Oliebollen en appelflappen na.
We zijn er nog niet helemaal uit wat er verkeerd is gegaan. Maar normaal gebruik ik altijd een pakje koopmans mix.. lekker makkelijk en snel. Maar helaas waren deze uitverkocht en hebben we het op een meer ouderwetse manier geprobeerd.. Dit doen we niet weer.. T was net of alles naar vis smaakte.. en de deeg leek na bakken ook op visdeeg.. hmhmmm vreemd maar toch echt waar. Met daarbij ook nog eens het gevolg van knoeterharde bolllen.. Je kon er iemand knap zeer mee doen als je wilde... Nou ja deze oliebollen zullen we maar snel vergeten.
Roger had vuurwerk meegenomen dus dat was lekker knappen om 12 uur..

Nieuwjaarsdag was een beetje bijkomen van de visbollen, die lagen als een dode walrussen op de maag.
En een heerlijke wandeling gemaakt met de honden.
Verder zijn de goede voornemens dat het dit jaar beter gaat dan vorig jaar.
We gaan er weer hard tegen aan.

Gerard Christel en Benjamin

NIEUW ADRES

2011-12-22T07:43:00.000-08:00

Hallo, de gemeente is hier aan het klooien geweest met adres wijzigingen..
bij deze ons nieuwe adres

Gerard Christel & Benjamin Wakker.
50476 Range Road 223
Leduc County, AB,
T0B3M2

Dus voor iedereen die graag iets wil sturen enzo..even noteren deze verandering!!!!!!!!!!!!!

werk

2011-11-28T18:56:00.001-08:00

Alle ma Maggies wat gaat de tijd toch snel.
Tis alweer een paar weken geleden sinds pap en mam er waren. en t is vandaag al weer een maand geleden dat Ben jarig was.. ongelooflijk.

Toen pap en mam er waren is Ben begonnen met hulp te lopen. Nu red ie zich zelf bijzonder goed. T is niet te geloven hoe snel hij zich heeft ontwikkeld maar t is een genot om te zien. De armen nog een beetje naar voren voor de balans, maar dat wordt per dag minder. T is een dikke ondeugd die het heerlijk vind om te ravotten en dingen uit te vreten. Al moet ik zeggen dat hij op het moment wat hangerig is vaak en liever soms gedragen wil worden. t is de leeftijd er voor.. en zonder mama kan natuurlijk niet zomaar he.

Helaas komt dat er wel aan.

Ik ben als timmervrouw zeg maar nog altijd bij Bram's construction aan het werk. Dit gaat erg goed al zijn het lange dagen. Vooral de afgelopen weken toen we bij de Hutterites Colonie ( een bepaalde geloofsgemeenschap die in een kolonie woont, oorspronkelijk stammen ze ergens uit oost duitsland geloof ik...Google : http://en.wikipedia.org/wiki/Moravian_Church ) Hier in deze kolonie waar alle vrouwen gescheiden van de mannen eten en er duidelijke taak verdelingen zijn tussen man en vrouw.. ben ik dan als vrouw bij Bram aan het werk. De eerste dag was het ven slikken en werd er vreemd gekeken van beide kanten. Maar ik moet zeggen nu wordt er normaal gepraat en komt iedereen een beetje los.
We zijn daar bezig een groot gebouw te bouwen. de fundering is gestort en het eerste deel van de wanden ook.
Weer een hele ervaring rijker en nog leuk ook.

Als het goed is ( en dat is maar afwachten) ga ik deze week met Bram naar Peace River waar we 2 grote cirkels beton moeten storten voor een olie maatschappij. Hier voor moeten we in ieder geval de rest van deze week weg als we onze dingen klaar willen krijgen. Dus dat wordt hard door werken.
Helaas houdt dit ook in dat Ben voor de rest van de week 24 uur per dag bij de oppas is. Gelukkig is Gerard het weekend thuis en denkt hij van vrijdag middag tot maandag morgen om Ben. Dat scheelt financieel nog al.
Ook al is onze oppas echt helemaal super $100.- per dag aan haar geven voor oppassen is een hoop geld.
Maar daar moet ik bij zeggen dat ik niet naar een andere oppas zou gaan ook al was die iets goedkoper.
We kunnen ons geen betere oppas wensen. Ben vind het helemaal super bij haar en haar zoontje van 2.5 jaar.

Ik hoop dat het allemaal goed gaat en dat we onze rekeningen een beetje kunnen fatsoeneren met de pengels die ik hier aan over houdt.

De rest van het verhaal komt als ik dit achter de rug heb..

C.

visite en verjaardag Ben

2011-11-09T21:24:00.000-08:00

He hallo,

Natuurlijk is het al weer een poosje geleden dat we iets hebben gepost.... Nou daar zijn we weer..
We hebben het de afgelopen tijd en ook in de nabije toekomst aardig druk..
Gerard werkt veel door.. zo'n 70 uur per week en 48 uur vrij..die 48 uur zitten dan wel weer lekker in het weekend. Dus das fijn..
Ik ben op het moment bij de buurman in loondienst. Hij is timmerman en ik ben nu dus timmervrouw haha.. Op zich bevalt het werk me eigenlijk wel.. Hier een wandje in elkaar timmeren en daar een vloertje leggen en weet ik het wat er allemaal meer bij komt. Nou ja t belangrijkste van het hele gedoe en werk is dat er wat extra centen in het laatje komen..
Ben is overdag naar Sarah de oppas.
Daar hebben we erg veel geluk mee.. Hij vind het bij haar helemaal te gek en zij is ook stapel gek op hem.. wat wil je nog meer. We kunnen ons geen betere wensen.

Zo als het er nu uitziet moet ik komende week of zo met Bram naar Peace River voor 14 dagen. dat wordt een hele opgave.. Niet zozeer door de werkzaamheden, 2 betonnen vloeren storen voor oliemaatschappijen om tanks op te zetten, als wel voor het feit dat Ben 24 uur per dag naar Sarah gaat door de week. Gelukkig is Gerard nooit echt ver van huis en denkt hij wanneer het kan om Ben de honden, katten en de rest van het huishouden.

Dit gedoe komt vooral voort uit het feit dat Gerard's vorige baas ons nog een paar 1000 schuldig is. Zal er verder niet te veel over uitweiden behalve het feit dat de Labourboard, er nu achter aan zit.. soort rechtsbijstand op het gebied van werkgevers en personeel enzo...

Afgelopen weken hadden we visite van pap en mam. Zij hadden een week of 7 geleden besloten om Bens verjaardag cadeaus zelf te komen brengen.. Nou ja het feit dat ze kwamen was natuurlijk het grootste cadeau.
We hebben een hele leuke tijd gehad samen en die tijd is ook weer eens veel te snel om gevlogen.
Ben is enorm verwent door pap en mam en ze hebben een super tijd gehad samen. Dit weer zien is veel leuker dan welke Skype dan ook.

Vrijdag de 28ste was Bens verjaardag en onze vrienden kwamen natuurlijk langs om het met ons te vieren. Dit was enorm gezellig. Ben is dik verwent met alle kado's, maar een doos waar hij op kan zitten en klimmen vind hij het leukste.

Van zijn taart proefde hij eerst met een vinger een kleine beetje gevolgd door met 2 handen grijpen een hele grote hap. Hij vond het heerlijk.

De week er na zijn we een paar keren bij de Ikea geweest waar Ben met volle teugen van de knoflook broodjes heeft genoten. Hij vind het super leuk om ergens heen te gaan.. vooral als hij dan ook nog eens zelf mag kruipen. een stilzitter is hij absoluut niet.
Nog een paar dagen denken we en dan kan hij zelfstandig lopen. Hij wil nu al niet meer kruipen of vast gehouden worden. Hij loopt alleen als hij je vinger maar vast kan houden. heerlijk zo'n vrolijke ondernemende knul..

Pap en Mam. we houden van jullie.
Dikke kus..

Christel Gerard en Ben..

ps , meer foto's komen nog

2011-09-30T18:47:00.000-07:00

Hallo allemaal.

Ben spelen met steentjes

Het is inmiddels al weer een tijdje geleden..
Dat was niet de bedoeling maar om een of andere reden schijnt de tijd zo snel om te vliegen dat een berichtje er wel eens bij inschiet.
Ben is al weer 11 maand en een hele kerel. Hij kruipt bijzonder snel door het huis en als je niet oppast is ie halverwege de trap omhoog.. kleine donderstraal. Hij heeft inmiddels een hele mond met tanden.. 4 kiezen en 8 tanden..en hij weet donders goed deze te gebruiken. Hij vind eigenlijk alles lekker en is een heerlijke eter..

De nieuwe Kia Sorento tegen de avond.

We hebben sinds 2 weken een nieuwe auto gekocht..
Het was voor ons een hele stap om een auto op lening te doen. Maar de optie voor Gerard om met de Daddylac de winter door te moeten, vond ik niet zo'n goed idee. en al met al zijn de kosten voor een nieuwe auto gelijk aan de benzine kosten van de Daddylac. Dan maar een nieuwe auto..

Na de nodige test ritten te hebben gemaakt in verschillende auto's van Ford Taurus, Flex, Focus naar Mazda 3 en naar een 6 gekeken.. Via de Mini dealer om de ruimte te passen uit eindelijk bij Kia Sorento terecht te komen.
2 keer een test rit gemaakt en ik was bijzonder onder de indruk. Dus de grote stap maar gedaan..
Een nieuwe 2012 Kia Sorento.. Super de luxe ding..en rijdt geweldig.

Ik heb in Augustus mijn eerst foto opdracht gedaan en
de familie (gaan bij ons naar de kerk en zijn goeie kenissen) is erg blij met hun familie foto's.
klik op deze link voor wat meer foto info.. en een paar foto's van shoots..
http://cdwakkerphotography.blogspot.com/

Mijn nieuwe logo en watermerk

Afgelopen weekend 25 Okt had ik mijn 2e shoot voor familie foto's en ook die ging goed. de tweede keer was wel makkelijker en ontspannender.. gelukkig.
Afgelopen woensdag heb ik met een vriendin foto's genomen van haar en haar dochters..
Zij is helemaal enthousiast over de foto's en goeie kans dat daar ook een verzoek tot hele familie foto sessie van komt..
Nu zit ik er over te denken om mijn fotografie voor een dag aan te bieden voor de kerk als ze een actie hebben om geld in te zamelen voor de nieuw te bouwen kerk.. maar daar ben ik nog niet helemaal uit..

Sinds afgelopen donderdag hebben we een hond te logeren.. Het is een puppie genaamd Cody.

Cody(Kobus) plm 5 mnd

Anne-marie en Anton hun zoon moest een pacemaker geinstalleerd hebben om het zo te zeggen en hij kan nu niet om de hond denken. Hij moet het rustig aan doen en dat is nu net iets wat Cody niet echt kan. behalve als ie moe is.
Het gaat erg goed met de 3 honden samen. Caelan snauwt hem af meestal en het schijnt te werken. Bo is een stuk toleranter en gromt alleen maar wat.. Cody is in iedergeval aan het eind van de dag meestal wel moe en lekker rustig. Hij moet wel goed getraind worden nog want er zit een enorme eigenwijze kop op.

Cody (Kobus)

Maar van alleen oppassen gaat het straks voor 99% over in..
We hebben een nieuwe hond er bij..

Bowie is al weer 9

Dat is een heel verhaal op zich . Komt er in het kort op neer dat ze vanaf het begin eigenlijk een volwassen hond wilden die niet al te groot was en niet te druk. Maar hun andere zoon heeft deze hond mee genomen. Hij bedoelt het goed, maar had de keuze zonder pa en ma gemaakt . plus net alles t verkeerde zeg maar.ipv
klein en volwassen en zich te gedragen is dit een pup die zich niet gedraagt en hij wordt erg groot.... het is een
......labrador... X ...Ierse wolfshond...
Als hij bij ons blijft wordt zijn naam veranderd naar Kobus...
Bowie en Cody is verwarrend..

Dat was al weer van alles in het kort..

De groet'n

Christel

Ben

2011-09-04T09:38:00.000-07:00

Daar zijn we weer..

Het is hier nog steeds heel mooi weer.

De voorspellingen voor deze week zijn ook heerlijk warm..
En we hopen dat de winter nog lang uit blijft.

Ben groeit als kool. is al weer 10 maand geweest.
Niet zozeer in gewicht. Hij is nu 12.7 kilo.
Maar wel in lengte en vooral in zijn doen en laten.
Sinds 3 weken is het huis hier niet meer veilig want meneer kruipt overal heen
en vind alles bijzonder interessant.

Hij Heeft vandaag ontdekt dat hij trap op kan klimmen..dus het is maar goed dat we de hekken op de plaats hebben.. Het ene moment denk je ..mwwaa t is daar nog wat vroeg voor, het andere pff maar goed dat ze er nu zijn.
Hij gaat overal tegenaan staan en probeert alles uit wat niet mag..

Ben heeft inmiddels al een hele mond vol tanden.. 8 tanden. 4 boven 4 onder en 2 kiezen onder. geloof dat hij daar een beetje snel mee is.
Het grootste feest voor hem is eten en buiten spelen. Met een grote voorkeur voor zijn zwembadje waar we een klein laagje water in doen en hij als een grote in zit te spetteren.

Hij is over het algemeen een vrolijke vent. Al hebben we de laatste tijd een beetje moeite hem op bed te krijgen en wordt hij best vaak wakker..
We waren natuurlijk ook wel erg verwent met hem in het begin, toen hij lekker van 7 tot 7 in een stuk door sliep.
Maar langzamerhand gaat het weer wat beter.. Het grootste probleem was dat hij verkouden was en dus alles een beetje verstopt had zitten.. natuurlijk slaapt dat niet lekker.

Gerard is een paar weken geleden begonnen met het dek bouwen achter het huis..

Dit is een groot succes. Het is nog niet klaar maar wordt al wel mooi en we kunnen het gebruiken.

Ik heb 2 weken geleden mijn eerste officiële foto opdracht gehad, en gelukkig waren de mensen erg blij met hun foto's.
Ik heb voor de herfstdagen nog 3 staan en uiteindelijk hoop ik daar meer mijn werk van te kunnen maken.

Voor de rest gaat alles hier goed.. Er valt niet zoveel te beleven. Heb meestal mijn handen vol aan Ben en met veel plezier..

groetjes

alweer een nieuwe baan.

2011-08-21T18:34:00.000-07:00

Ja je leest het goed,ik(Gerard) heb alweer een andere baan.Ik verander bijna vaker van werkgever als van onderbroek hahaha.
Het gezegde"als het te mooi klinkt om waar te zijn,is het waarschijnlijk niet waar"
is op een voor ons een beetje vervelende manier uitgekomen..
De opdrachtgever van mijn nu ex-werkgever besloot op een zeker moment om de betalingen met 1 week uit te gaan stellen,en daarna nog een keer met 5 dagen,dus liep de betaling ineens 2 weken achter.
Daarnaast besloot de vriendin van m'n werkgever om zich tegen de administratie aan te gaan bemoeien,wat resulteerde in geweigerde cheques bij de bank,te weinig geld op de afrekening en meer van dat soort fraais.
Nadat Martin(unsere deutsche freund und herr college)en ik dit bespraken en onze onvrede over de gang van zaken uitten,werd beterschap beloofd,en we gingen met frisse tegenzin weer aan het werk.
De opdrachtgever vond het 2 weken later nodig om alle 3 auto's van ons stil te zetten omdat wij(Martin und ich)stug iedere nacht 8 uur rust hielden,en dat was blijkbaar onwerkbaar voor de planner of wat daar voor door moet gaan...
Tot overmaat van ramp reed Keith(de baas)ook nog es met het hele spul de sloot in,en dat was de welbekende druppel..
Omdat de betalingen al 2 weken te laat kwamen en ik nu ook nog eens verplicht een week niet kon werken,besloten Christel en ik om er een punt achter te zetten en nieuw werk te zoeken.

Ik ken een oud-planner van Westcan, die vorig jaar al een keer had gevraagd of ik niet voor het bedrijf waar zij werkt wilde gaan rijden,dus met meisje en de kleine grote man (eis van Darlene) onder de arm naar het kantoor van Trimac transportation service, en daar aan Darlene de situatie uitgelegd.
Zij zou haar best voor ons gaan doen, en zodra iets bekend zou worden zou ze bellen..
Intussen zat ik nu dus zonder werk...

Totdat buurman Bram de aannemer belde,hij had een klus aangenomen en het zou hem bijzonder goed passen als ik hem mee zou kunnen helpen. Dit kwam echt als geroepen, want hier geldt als je niet werkt krijg je ook geen petoties, en das lastig met een gezin.
De volgende morgen meteen om 7 uur begonnen met een verplichte veiligheidscursus, want het werk was bij een olie op-en overslagbedrijf.
Het werk bestond uit het slopen van een pomphuis en het opruimen van het gesloopte gebouw.In tegenstelling tot de meeste gebouwen hier die van hout zijn, was deze van beton gemaakt,en moest dus met een grote voorhamer in mekaar worden gebeukt..
Goed om van je frustraties af te komen,maar aan het eind van da dag zijn je armen wel een halve meter langer,die voorhamers worden toch stiekem best wel zwaar na een poosje.

Dit werk duurde ongeveer een week,en hierna moest de betonnen vloer er ook nog uit worden gehaald,dit hebben we gedaan met een bobcat met een sloophamer,de vloer was volgens de opdrachtgever ongeveer 30 cm. dik, en na ongeveer 3 uur hameren bleek dat ze er plusminus 80 cm naast zaten,want de vloer was 110cm dik, met een overdaad aan betonijzer, dus weer een weekje werk extra.Het enige wat ik toen hoefde doen,was zorgen dat er niemand ons met rood lint afgezette gebied binnenkwam,en ik heb me met verve van mijn taak gekweten,zelfs de veiligheidsopzichter en de voorman(inclusief stropdas)heb ik weggestuurd,om aan het eind van de dag nog een compliment van mr. safety te krijgen.
Nadat de hele vloer aan gort geslagen was,moest alle puin opgeruimd worden,en dat moest met de hand gebeuren.....was even een milde vorm van een afknapper,maar het is uiteindelijk gelukt,met als resultaat een overbelaste schouder.

Toen deze klus af was kon ik op sollicitatie gesprek bij Trimac.
Dit was een beetje vreemde gewaarwording,want toen ik geschoren en wel op kantoor kwam,bleek dat de driver-supervisor precies wist wat ik wilde qua ritten en schema's etc..Het was de bedoeling dat ik weer in de brandstof ging,dagritten met af en toe een overnachting,en de weekenden vrij.
Toen ik vroeg of er eventueel ook een mogelijkheid was om weer in de chemie te gaan
zei hij letterlijk:Daar heeft Darlene niets over gezegd, en zij is je nodig in de brandstof,en oh ja daar staat je vaste auto..vanmiddag moet je de medische test doen,hebben we dat ook alvast maar weer gehad.
Na de medische test weer terug naar kantoor(eerst Darlene bedankt voor het feit dat ze mijn sollicitatie gesprek al voor mij had gedaan voordat ik er zelf was) om te horen wat er verder ging gebeuren.
Ik zou de volgende week naar Calgary gaan om daar een week opleiding te gaan volgen,
maar op maandag werd ik gebeld of ik niet liever meteen ging rijden, aangezien ik alle laadpasjes van de grote raffinaderijen nog steeds had, en de cursus was toch met een week uitgesteld. Dus een week gereden, om daarna op maandagmiddag met een huurauto naar Calgary te vertrekken.
Daar heb ik week lang dingen geleerd die ik al lang wist,maar dat mag de pret niet drukken(en ik ben als beste leerling van de klas geëindigd). foto's volgen nog.

Gerard.

2011-07-19T16:22:00.000-07:00

http://www.edmontonjournal.com/news/Gallery+Thunderstorm/5119281/story.html
Dit waren foto's bij zons opkomst..dr kwam in eens een donder bui over waaien.

beetje slecht weer de laatste tijd.. het gaat van zon naar onweer..met hagel niet te zuinig.. en de volgende dag weer aardig weer.. en dan heb je nog dat Edmonton inmiddels Mosquito stad van Canada is.. of te wel t is gewoon een plaag..bah..
we treffen het niet echt deze zomer.

al weer een dikke maand geleden

2011-07-09T07:29:00.001-07:00

De tijd vliegt om zeg.

Zal maar snel weer een nieuwe update geven.
Een paar weken geleden is werd Bo ineens ziek. Hij had koorts en wilde niets meer.
Dus heb ik hem voor de zekerheid maar naar de spoedopvang gebracht, want dit soort dingen komen natuurlijk niet normaal overdag maar op vrijdag avond laat.
Na röntgen en een bloed onderzoek te hebben laten doen kon de dokter niets vinden. Waarschijnlijk een virus maar om zeker te zijn dat hij niet een of andere bloeding had toch ook nog maar een echo van zijn buik laten maken.
Gelukkig was daar niets op te zien en kon hij mee naar huis met een dosis pillen.
Na een paar dagen niet te hebben gegeten en langzaam aan weer begonnen te zijn met water drinken was hij na ongeveer een week weer beter. Wat hij heeft gehad....geen idee. maar hij is gelukkig weer de vrolijke gezonde Bo.

Met Ben gaat het prima. Hij heeft deze week zijn eerste zwemlessen en vind het helemaal te gek. Eigenlijk is het niets anders dan spelen in het water..wennen aan het water en aan bewegen . Zoveel te gekker het gaat zoveel te mooier vind hij het.
De cursus is 8 keer, en aangezien Gerard deze week thuis is, is hij nu met Ben aan het zwemmen en zit ik op de kant. Volgende week doe ik.. Verheug me er enorm op.
Gerard vind het super leuk met Ben samen te zijn.

Deze week hebben we een lading dek hout gekocht..om een mooi dek te maken zodat we lekker achter het huis kunnen zitten..

Vorige week hebben we een beetje een schrik gehad.

Ik voelde met vreemd.. vreemd in de zin van..tintelingen en een doof gevoel wat begon in mijn wijsvinger maar daarna door m'n arm naar m'n gezicht verspreide en daarna naar m'n been. Tot 3 keer toe op een dag .De laatste keer dat ik dat gevoel had was ik met Ben buiten aan het wandelen en kreeg ik dat zelfde gevoel in mijn rug. Alles was aan de rechter kant van mijn lichaam.
Dit alles werd gevolgd door een knallende hoofdpijn.
Voor de zekerheid ben ik naar de dokter gegaan.. of te wel hier de Emergency Daar ben ik door Bram gebracht want ik durfde zelf niet te rijden vooral om Ben. Daar heeft Bram de rest van de avond op gepast. Harry stond al bij het ziekenhuis op mij te wachten. Hij is bij mij gebleven. Gerard was nog onderweg dus dit was de beste oplossing.
In het ziekenhuis was de hoofdpijn nog steeds enorm. Na een paar uur te hebben gewacht was het mijn beurt om met de dokter te praten. Ik heb hem alles uitgelegd en de eerste conclusie waar hij mee kwam was dat het wel eens een aanduiding zou kunnen zijn van een lichte of opkomende beroerte...Ik ben me helemaal een ellende geschrokken.. ik dacht daar gaat m'n leven.
Harry merkte op dat ik een enorme hoofdpijn had, en met die opmerking veranderde er in eens weer veel. Toen was het volgens de dokter een zware migraine aanval.. Niet dat dat leuk is maar een veel betere uitkomst.. Maar toch voor de zekerheid wilde de dokter bloed afnemen om te testen en een CT-scan laten maken.. om een eventuele beroerte uit te sluiten.. je weet immers maar nooit.. Al met al heb ik een paar sterke pillen mee gekregen en heb ik inmiddels de CT-scan gehad. Ik heb de uitslagen nog niet maar volgens hun is het, geen bericht is goed bericht.. Voor de zekerheid bel ik toch maar wel volgende week..Al met al is de schrik weer wat weg gezakt en lijkt alles er op dat het migraine was..
bah..

Nu een leuker stukje..
Ben snapt dat hij bij "dag,dag" met zijn handje moet zwaaien en heeft dat vandaag voor het eerst gedaan.. Helemaal te gek van onze kleine man.
Ook kan hij geen seconde meer stil zitten en heeft bijna in de gaten dat hij meer kan bewegen.. Hij heeft het nog net niet aan kruipen toe, maar zit er niet ver meer van af.. ook vind hij het enorm leuk om te staan..

Zijn favoriete tv programma heb ik op dvd. Het is een Sesamstraat dvd met .Elmo's world, kids favorite songs.deel 2. Zodra hij in de gaten heeft dat de dvd aan gaat zit hij er helemaal klaar voor en geniet met volle teugen..
De liedjes op de dvd zijn....

Elmo's song
On top of Spaghetti
Hey Diddle, Diddle
The bear went over the mountain
The ants go marching
If you're happy and you know it
Mary had a little lamb
Up and down with captain Brown
Rubber ducky
Duermete mi nino
Itsy bitsy spider

Alle liedjes zijn gelinkt naar youtube filmpjes..

Dit zij niet allemaal de clips van de dvd maar wel de liedjes soms in andere variaties.
nou beter kan je het voor Ben niet verzinnen.

Voor ons word het tijd voor een nieuwe dvd..

Tot zover dit hele verhaal..

rondje touren

2011-05-29T20:28:00.000-07:00

>

Hallo Allemaal,

Vandaag 29 mei zijn we een rondje aan het rond rijden geweest..
Een gedeelte is de route die Gerard altijd rijdt.
We wilden even kijken of we de honden ergens konden laten zwemmen en we hadden het thuis wel even gehad..Even er uit was wel lekker.

We zijn via Fort Saskatchewan naar het noorden gereden. Richting Red Water. Vlak voor Fort Saskatchewan is een groot terrein met stenen en ook hadden ze daar een paar verroeste auto's staan waar ik even aan het fotograferen ben geweest.
Onderweg kwamen we langs een plek waar de honden er even uit konden. Heerlijk zwemmen in de noord Saskatchewan River. Daarna zijn we verder langs de rivier gereden over gravel wegen naar Waskatenau. Hier stop Gerard altijd om te eten en soms om te slapen.

Het is vanaf daar namelijk nog 1.5 uur rijden naar Edmonton. Wij hebben er natuurlijk langer over gedaan omdat we aan het touren waren en niet de normale wegen hebben genomen. Wel hebben we in Waskatenau even een kop koffie gedronken.
Ben vond het eerste gedeelte van de rit wel leuk, maar na de koffie was meneer er zat van, en dat hebben we geweten.
Op de terug weg zijn we via Lamont door Elk Island gegaan. Dit is een natuurpark met Bison en elk en elanden. Het enige wild wat we hebben gezien is een bever. Leuke maar vreemde beesten.

Natuurlijk moesten we bij Ardrossan stoppen voor een enorm lange trein. Het heeft zo'n 10 minuten bijna geduurt voor die voorbij was en wij verder konden
Rond half 7 waren we weer thuis..
Iedereen blij.

fotoos en kleine update

2011-05-26T21:16:00.000-07:00

even een paar nieuwe foto's
Hier gaat alles uitstekend. Ben groeit als kool en is een dikke schat.
Hij was de laatste keer op het consternatie buro 10.8 kilo en 70.5 cm.

Het is hier ook eindelijk voorjaar en alles is weer groen.. Ik begon me af te vragen of het ooit nog wel zou gebeuren maar het is toch gekomen.
In het Noorden in Slave Lake is er een enorme bosbrand geweest die ongeveer de helft van het dorp heeft platgebrand. en er zijn nog een aantal wildfires..
het is hier dus weer erg droog en al met al hebben we nu een dikke regen dag gehad. Nou dat doet natuurlijk niet zo veel in zo'n droogte.. hopelijk krijgen we nog een beetje meer regen. is wel goed voor de boompjes enzo..
Met Gerard gaat het ook goed. Die heeft het druk als altijd. ritje heen en terug fort mcmurray..

Christel

2011-05-18T22:37:00.000-07:00

weer es een bericht van Gerard(wui tied ook!!)

2011-04-30T20:29:00.000-07:00

He hallo,leuk dat je leest...
Het is inmiddels alweer een poosje geleden dat ik wat heb geschreven op de blog,en de belangrijkste reden is dat alle belangrijke dingen door Christel worden geschreven en beschreven.
Bij mij is de laatste maanden ook het een en ander gebeurt,ik werk sinds 2 maanden niet meer bij Westcan maar rij nu voor een klein bedrijfje(3 en halve auto)in opdracht
voor een tanktransport bedrijf uit B.C met een vestiging in Edmonton.
Het werk is grofweg hetzelfde als voor Westcan,alleen gaat het een beetje rapper...
Ik rij nu voornamelijk van Edmonton naar Fort Mac Murray,wat 500 km enkele reis is.
Wat er aan vooraf ging.....
Bij Westcan ben ik half januari van de B-train overgestapt op een "bodyjob"
wat eigenlijk een truck en aanhanger zonder aanhanger is,dus een motorwagen met tankopbouw.Dit wonder van "moderne"techniek,een international van bouwjaar 19 nog wat

met een totale inhoud van 14000 liter,wordt gebruikt om 3 benzinestations te bevoorraden die te klein zijn om met een oplegger te doen,1 in downtown Edmonton en 2 in Red Deer wat ongeveer 140 km ten zuiden ligt van Edmonton.
Er was mij toegezegd dat ik iedere avond thuis zou zijn en alle weekeinden vrij zou hebben,wat er goed uitkwam i.v.m de geboorte van Benjamin,en de afspraak stond,dat als het niet zou bevallen,ik weer terug zou kunnen op mijn eigen truck(jaja ik had eindelijk na veel moeite een vaste truck bemachtigd,een Mack van 16 lentes jong)
De eerste twee weken gingen goed,12 uur per dag,'s avonds thuis,iedereen blij.
Daarna ging het iedere week een beetje minder...
minder uren,dus minder geld dus maar een zaterdag extra gewerkt,want de rekeningen moeten wel worden betaald.
Dit werd eigenlijk met de week erger,dus naar kantoor om te vragen om meer uren.
Eigenlijk wist ik van te voren al wel dat dit niets op zou leveren,want het schijnt
dat de term loze belofte,speciaal voor dit bedrijf in het leven is geroepen.
Dus na een paar weken de knoop doorgehakt en ontslag genomen om te beginnen bij m'n nieuwe werkgever.Ik was hier voorgedragen door Martin,een vriend en voormalig collega bij Westcan,tevens Duitser en door Christel steevast met "scheissewetter"wordt begroet.

Het sollicitatiegesprek of wat hiervoor door moest gaan,vond plaats in het restaurant van een benzinepomp ongeveer 10 minuten bij ons huis vandaan,en duurde niet al te lang,want hij moest die avond nog laden en aansluitend lossen...
Het is trouwens ook niet echt een doorsnee baas,hij rijdt motor(zo'n Harley trapson)
is lid van de grootste motorclub ter wereld,en heeft alle uiterlijke kenmerken van een "engeltje"inclusief de bijbehorende plakplaatjes..
Het Harley logo staat zelfs op de deuren van de auto's.
Het werk op zich is redelijk gelijk aan wat ik bij westcan deed,met een paar kleine verschillen.Om te beginnen de auto.Ik rij nu op een Peterbilt 397 longnose,da's zo'n heule grote met een caterpillar motor van 650pk(gechip tuned)en volledig onbegrensd
er zit ook een beetje verschil in de snelheid,ik rij nu gemiddeld 115 km per uur,en als het donker is en de lokale hermandad slaapt,een beetje sneller.
schiet wel lekker op.

Het grootste verschil is dat ik nu een vaste combinatie heb(met sinds afgelopen maandag gloednieuwe trailers)die ik mee naar huis neem als ik vrij heb,en dat is ieder weekend.En als ik denk dat ik een dag extra wil werken om wat voor rare reden dan ook,moet ik dat zelf weten.
De 2wekelijkse afrekening gebeurt aan de keukentafel,en onderhoud moet ik zelf regelen.(Ik ben eigenlijk eigen rijder zonder eigen auto)
Verder heb ik nog 3 dagen een antropologie-student mee gehad,die onderzoek doet naar internationale chauffeurs.Hij was in Nederland met verscheidene chauffeurs weggeweest,en had van een aantal gehoord ,dat ze als ze de kans hadden gehad om te emigreren,dat ze dat gedaan zouden hebben.Dus heeft hij contact gezocht met chauffeurs in Canada en kwam hij bij mij terecht.Het was heel interessant om hier aan mee te werken.Hij was hier in de tijd dat Christel en Benjamin in Nederland waren,dus die tijd ging ook weer een beetje sneller voorbij.

telefoon deel 2 vakantie

2011-04-17T20:23:00.001-07:00

als er iemand ons thuis wil bellen kan het volgende nummer gebruikt worden. ivm kapotte andere telefoon hebben we dit nummer nu

001-406-235-1154 begin_of_the_skype_highlighting 001-406-235-1154 end_of_the_skype_highlighting

De eerste Donderdag was ik vergeten zijn we gezellig met de 3 vrouwen en de beide jonge knuppels naar Winschoten geweest. even lekker weg.
En zondags hebben we visite gehad van Helma en Theo en kwamen ook nog Peter en Wia langs met Lotte.

Op maandag had ik bij Linie afgesproken daar hebben we met Hennie Haayer en mevrouw Breider een beetje bijgekletst. Dit was reuze gezellig. en smorgens gregen we visite van Roelof en Jannie. Op dinsdag morgen kwamen tante Anneke en Cilia langs en 'savonds Fenny en haar dochter Fennie.
Op woensdag kregen we bezoek van Christien en smiddags was ik weer onder weg naar Monika Haar zoontje Julian even bewonderd en door het park in Pekel gelopen.
Op donderdag ben ik met mam naar Groningen geweest. we hebben een rondje Ikea gedaan en een paar leuke dingen opgepikt.
's avonds ben ik Met Ron en Corina uit eten geweest bij Pekelahof. Dit was ook bere gezellig. en vrijdags zijn we met de hele familie naar Duitsland geweest waar we een paar boodschappen hebben gedaan in Bunde en daarna een heerlijk visje hebben gegeten in Ditsum. Dat was een bijzonder geslaagde dag.
En zaterdags was het inpakken geblazen. Helaas voor Ben was zijn loopstoeltje ingepakt en moest hij wachten tot we weer thuis waren.
Door en Henk zijn zaterdags de hele dag geweest en ook kwamen Ron en Corinna nog even dag zeggen. 's avonds kwam opa Jan nog langs met zijn vriendin Gerda.

nou dat was het even in het kort het was gewoon enorm gezellig en druk..en al met al kan ik moeilijk alle gesprekken hier opschrijven..
Gelukkig moet ik zeggen dat na een erg moeilijk afscheid 's avonds al met Dorothe en Henk en Matthijs en zondags met Pap en mam het KLM personeel bijzonder goed was en ik ook echt iedereen zou aanraden met deze maatschappij te vliegen. zoals iedereen mij geholpen heeft is fantastisch. Toen ik achter in de rei wilde aansluiten bij de gate hielp een stewardess me direct mee en mocht ik als eerste naar binnen.. en ook bij het boarden was ik als eerste aan de beurt en daarbij hoefde ik geen enkele keer al mijn handbagage mee te slepen..Super gewoon.
Zelfs na de lange vlucht waarin Ben eigenlijk niet heeft geslapen kwam er op het vliegveld van Calgary direct hulp tot dat ik weer bij Gerard was..
Het was super om elkaar weer te zien..

Een ding weet ik wel, ik ga niet zomaar weer met een klein kind alleen reizen.
Liever met de hele familie.

maar goed.. iedereen super bedankt voor het geweldig maken van onze trip..
We hebben erg genoten en we houden van jullie..

Christel Gerard en Benjamim.

2011-04-12T19:24:00.000-07:00

Daar zijn we weer terug van 3 weken Nederland.
Het was een heel avontuur om alleen met Ben te vliegen.
op 20 Maart zijn we vanuit Edmonton vertrokken naar Calgary. Dit eerste gedeelte ging zonder problemen en Het mooie was dat Gerard met mij mee mocht tot aan de gate.Dus hoefde ik dit gedeelte niet veel te tillen. Want ja je hebt nog al een lading bij je. Ik had Ben in een draagzak op mijn heup en daarnaast nog 2 zware rugzakken over m'n schouders.

Tijdens het opstijgen en laden heb ik Ben wat laten drinken, dit heeft goeds gewerkt en hij had geen last van zijn oren. In Calgary aangekomen ben ik bijna te ver gelopen want ik had onze boarding passen niet en die moest ik bij KLM zien te krijgen, maar ik wilde niet door de douane weer. Gelukkig hoefde dat ook niet en werd ik door een beveiliger naar de gate van vertrek gestuurd. Hier bleek dat Ben's ticket niet was geregeld en dat moest aldaar nog gebeuren. Dit duurde gelukkig niet zo lang en het personeel van KLM was erg meewerkend.
Het voordeel van een baby bij je te hebben is dat je heel goed wordt meegeholpen door personeel van de vliegmaatschappijen KLM en Westjet maar ook door mede reizigers.
Ben heeft de lange vlucht 6 uur geslapen. We hadden geen volgeboekte vlucht dus mochten we op een plaats zitten bij het raam waar we 2 plaatsen hadden voor ons beiden. Ben lag met z'n benen op mijn schoot te slapen. Bij aankomst was het een lange wandeling maar we hadden snel onze koffers en op naar pap en mam. Dit was een bijzonder weerzien vond ik met Ben er bij.
Heel mooi om hem met zijn opa en oma te kunnen delen.

De dagen daarna zijn letterlijk voorbij gevlogen.
We hebben enorm veel bezoekjes afgelegd. Dit was heel leuk.
Corina kwam de eerste dag na het werk even langs, net als Jan en natuurlijk Dorothe en Henk met Matthijs.
Ook al zo'n lekkere kleine vent.
Dinsdags hebben we voor ben een loopauto gekocht. Hij is er helemaal aan verknocht.
en Woensdags hebben we rustig aangedaan en zij we 's avonds bij Jan geweest.

Het bijkomen van de jetlag viel niet mee. Ben zat in zijn Canadese eet ritme en dat was vooral s nachts erg vermoeiend. Hij was midden in de nacht helder wakker en wilde spelen. Maar naar verloop van tijd werd dit steeds beter en uit eindelijk zaten we op een tijd van om 8 uur op bed gaan tot een uur of 6. Vrijdags 's avonds had ik met een paar meiden afgesproken even wat bij te kletsen. Iedereen heeft inmiddels kinderen en natuurlijk werd Ben geshowd voor zolang hij het vol kon houden.
Zaterdags ben ik eerst met mam naar Stadskanaal geweest Merriepasteien eten en later naar Monique geweest dat was ook bere gezellig.
Zondags zijn we naar de kerk geweest met z'n 4en. Waarna Veel mensen natuurlijk het erg leuk vonden Ben en mij te zien.(tenminste ik ga er van uit dat ze het leuk vonden mij te zien)
Maandag ben ik heerlijk even op stap geweest met Corina in Assen. Ben is bij pap en mam gebleven.
De middag is daar omgevlogen en voor we het wisten hadden we weinig meer gedaan dan wat eten en rond snuffelen. Ik heb daar nog een paar fotografie boeken op de kop weten te tikken.
Dinsdags zijn Ben en ik bij Dorothe geweest.. we zijn met ons 4en Matthijs natuurlijk ook even naar Leeuwenborg winkelcentrum geweest en hebben heerlijk van het mooie weer genoten.
Ik vond het heel leuk en speciaal om zo als zussen met onze zoons op stap te zijn. Wie had dat gedacht.
Op woensdag ben ik bij Marianne geweest en hebben we een beetje bijgekletst over van alles en nog wat. Ik moet eerst maar eens mijn agenda er bij zoeken. we hebben zoveel dingen gedaan dat ik het eigenlijk maar amper meer weet..

Ik weet wel dat Ben en ik vrijdag 1 april bij Henk vd Meulen zijn geweest voor een fotoshoot in zijn eigengemaakte studio. Dit was erg leerzaam en heeft leuke foto's opgeleverd.
En zaterdag middag zijn we naar Henk en Siena gegaan waar we ook met Dick en Nicole hadden afgesproken. samen hebben we 's avonds bij Sahara gegeten heerlijk buiten want het weer was zo lekker.

Dit is het eind van deel 1. ik snuffel nog maar door mn agenda en dan komt het vervolg er wel bij.

C.

beetje nieuws

2011-02-28T21:44:00.000-08:00

Hallo allemaal,

Hier gaat alles weer goed. Ben is weer beter en is zoals altijd een vrolijk ventje.
Ik heb een nieuwe vlucht geboekt voor 20 maart vertrek. Eerst een cursus afronden de dag er voor en dan zondags hup het vliegtuig in. Ik ben benieuwd hoe dat gaat met Benjamin. Hopelijk slaapt hij de meeste tijd.

Gerard heeft een nieuwe baan. Tenminste een nieuwe werkgever met ongeveer het zelfde werk te doen. Ik laat het aan hem om te vertellen hoe wat en waarom..
Verder is het hier nog steeds winter. Je wordt er niet goed van. De ene dag is het -4c heerlijk weer om buiten te zijn gevolgd door -18 de volgende dag met een lading sneeuw.

Het wordt tijd voor het voorjaar, We zijn er zat van.. een temperatuur aan houden is een ding, constant veranderen wordt je knap ziek van.. Dat zijn we nu ook allemaal inmiddels geweest. snotje verkouden. bah. Maar positief het betere weer komt er aan. Het kan even duren, maar het komt wel.

tot in Nederland.

Christel

een stuk beter

2011-02-12T13:14:00.000-08:00

Daar zijn we weer.

Ik heb dinsdag terwijl we in het kinderziekenhuis waren voor Ben de reis geannuleerd.
Dit was gelukkig bij de KLM helemaal geen probleem en ze boeken het volledige bedrag terug. Nu kan ik over een dag of 15 of zo zelf een nieuwe vlucht boeken.

Met Benjamin gaat het inmiddels al weer een stuk beter. Het RSV virus wat hij heeft is voor het grootste gedeelte van zijn luchtwegen af. Hij is nu alleen nog snot verkouden.
En de lieve schat heeft mij er ook mee aangestoken dus ik ben ook weer snotje verkouden..

Ik begin komende woensdag met een cursus voor fotografie. Daar is nu toch wel even tijd voor, en nadat die is afgelopen 19 maart. kom ik naar Nederland.. dat zal waarschijnlijk 21 maart worden. Hopelijk gaat het deze keer wel goed.

Verder valt er op het moment eigenlijk weinig te vertellen..Ben en ik zijn aan het beter worden en Gerard is aan het werk..

Die heeft nu zondags en maandags vrij en om de week dinsdags er bij..
plus ook nog eens iedere avond.. dat is wel gezellig..
Lekker samen Ben in bad doen

2011-02-08T04:21:00.001-08:00

Hallo allemaal,

Ik zal maar even met de deur in huis vallen.

We komen nog niet naar Nederland.
We keken er erg naar uit, en doen dat natuurlijk nog steeds.
Maar Benjamin heeft Bronciolitis (een virus infectie aan de kleine luchtwegen)
Het is nog geen bronchitis maar zit er wel in de buurt.

We hebben gistermiddag door gebracht in het ziekenhuis. Nadat we bij zijn dokter waren geweest. Die heeft ons door gestuurd naar de ER om een paar tests te doen.
Daar bleek dat hij deze infectie heeft, nadat hij een of ander inhaler had geprobeerd om de luchtwegen wat te relaxen, een slangetje door zijn neus had gehad om te testen voor virus bacteriën en in een of ander voor Ben vervelend röntgen ding had gezeten.

Ben was in tussentijd een hele dappere kleine vent die bijna niet huilde ondanks het vervelende gevoel in zijn neus en het vreemde ding waar hij in vast moest zitten voor de röntgen. Al met al heeft ie niet veel meer dan 1 minuut gehuild.Als dat het al was. Hij vond de meeste dingen wel leuk en interessant.Nu ga ik met KLM bellen om de vlucht te herboeken voor over een paar weken.

2011-01-19T06:52:00.000-08:00

Zo alle feestdagen zijn voorbij. iedereen is weer beter gelukkig..
Met Benjamin gaat het erg goed. hij groeit als kool.. bij het consternatie bureau was hij 7.1 kilo en 60cm.. dat gaat lekker..
Op 13 Januari hebben Ben en ik een babyshower gehad van de kerk waar we enorm bij zijn verwend met speelgoed een kinderbijbel en kleertjes.
Ondanks het weer waren er toch nog behoorlijk veel mensen. We hebben erg veel sneeuw gehad de laatste 2 weken..er ligt zeker een meter sneeuw nu.. Het lijkt geweldig maar is op de wegen een chaos.

Benjamin is op Zondag 16 Januari gedoopt.. De organisatie hiervan is een beetje snel gegaan ivm Gerard's werk..Omdat we nooit zeker weten op t moment wanneer hij vrij is op een zondag..

Op het moment is Gerard iedere avond thuis en werkt 6 dagen en is dan 2 vrij.en daarna 5 dagen werk en 1 dag vrij. De reden is dat ie een foutje had gemaakt en dus strafwerk heeft..(wat je maar straf noemt.. iedere avond bij huis..en als alles goed loopt bij het laden kan hij al vroeg thuis zijn.Dit mislukt wel eens..vooral met het slechte weer.De ander vraag is nog wat het oplevert financieel..We wachten wel af.

Benjamin en ik hebben onze vlucht naar Ned geboekt.. 8 Feb vertrekken we vanaf hier en komen 9 feb aan in Amsterdam..
We verheugen ons enorm op het weer zien van iedereen en natuurlijk het showen van Benjamin..

Christel

nieuw jaar

2010-12-31T15:26:00.000-08:00

hallo allemaal,

Alles gaat hier goed nu. De afgelopen maand was niet bijzonder, maar we hebben het gehad.
Begin van de maand ontstoken alvleesklier en de week er na is de galblaas er uitgehaald en natuurlijk weer een week later wanneer je denkt dat je t hebt gehad nog een dag dikke buikgriep er achter aan.
het jaar is om en hopelijk wordt het komende jaar medisch gezien beter.

Natuurlijk hebben we wel onze kleine Benjamin. Het is een schat van een vent.
Hij heeft 30 dec zijn eerste inentingen gehad en was een enorme bikkel..
Hij weegt nu 7.1 kilo en is 59 cm..groeit als kool.

We verheugen ons enorm op onze vakantie naar Nederland 8 Feb vertrekken we uit Canada
en hebben dan 24 dagen in Nederland..

Tot dan

van ons allemaal een heel gezond, liefdevol en geweldig 2011 gewenst..

Christel Gerard en Benjamin

galblaas vervolg.

2010-12-15T01:39:00.001-08:00

Daar zijn we weer.
Het is midden in de nacht 2.40uur. Ik kan niet slapen want mijn buik doet zeer.
De reden daarvan is dat ik inmiddels al aan mijn galblaas ben geopereerd... zo snel..ja zo snel..
Afgelopen zaterdag 11 December werd ik s morgens wakker en voelde me weer niet lekker. Het gevoel was niet zo erg als de week er voor, maar het voelde ongeveer het zelfde. Pijn tussen de schouderbladen en mijn borst.. Rond 6 uur vertelde ik aan Gerard dat het weer zo'n gevoel was en hebben we besloten het zekere voor het onzekere te nemen en maar weer naar het ziekenhuis gegaan. Vooral omdat ik nu nog niet zo extreem ziek was en dat liever ook niet weer wilde worden.
Aangekomen in het ziekenhuis en Leduc hebben we na wachten de nodige onderzoeken gehad en bleek mijn alvleesklier dus weer wat ontstoken te zijn.. Ik had het dus niet mis gehad en was erg blij in het ziekenhuis te zijn.Na ook nog eens röntgen te hebben genomen besloot mijn dokter van vandaag dat het zo niet langer door kon gaan en is er opzoek gegaan naar een chirurg die mij zou kunnen helpen.Dat bleek in de Grey nuns te zijn.. Dus na een aantal uren in Leduc te zijn geweest, werd ik met de ambu naar het Grey nuns ziekenhuis gebracht. Waar we nog de nodige uren hebben moeten wachten op de ER voor er een bed voor mij was gevonden.Maar goed ik was in ieder geval op de plaats waar ik wilde zijn.daar hebben ze nog de nodige tests gedaan en werd er besloten mij in ieder geval zondag te laten rusten. vooral om de alvleesklier de tijd te geven weer een beetje tot rust te komen.. dus niet eten en alleen maar water en appelsap en zo drinken..Je wordt er niet echt blij van maar t werkt wel..Maandags ben is geopereerd en nu is de boosdoener weg gelukkig..Nu moet ik nog een poosje rustig aan doen. mag niet te veel tillen. wil ook helemaal niet te veel tillen want dat doet zeer.. De operatie mag dan wel een kijkoperatie zijn geweest..je voelt het echt wel..

tot zover voor nu. ik ga weer even liggen..
hier nog een fotootje van Ben.

de boel op z'n kop

2010-12-04T12:40:00.000-08:00

zo weer een nieuw berichtje.
Ik dacht "ik zal eens reageren op Corina haar opmerking in MSN"

"Gefeliciteerd Gerard, Zet de boel maar lekker op z'n kop"

Dat was niet nodig. Dat heb ik wel voor hem gedaan.

vorige week heb ik een avond enorme last van mijn schouders gehad wat door trok naar mijn borst. Denkend dat dit aan het vele tillen van Ben lag, heb ik er niet veel achter gezocht en ben naar Bed gegaan. 'S nachts was het bijna ondraaglijk maar 's morgens was alle pijn weer weg. Dus we gingen gewoon weer verder..
Afgelopen maandag avond 29 Nov, was het het zelfde liedje. enorme pijn achter de schouderbladen trekkend naar de borst. Ik denk nog, als dat maar geen longontsteking of zo is.. Maar op bed ging het wel weer.
Ik was even bij Anneke (de buurvrouw) geweest. had hun meegeholpen met de computer en zo en daar koffie gedronken. We hadden het wel over m'n schouders gehad en zij zei ook dat het best zwaar is om veel met zo'n kereltje te lopen..nou ja maar weer naar huis..nog niets bijzonders denkend.. Maar thuis werd het erger. Bram (de buurman) was intussen bij mij aan het oppassen. Mijn schouders deden inmiddels zo zeer dat ik hem heb gevraagd even te blijven. Ben z'n fles te geven, dan kon ik gaan liggen. Zo gezegd zo gedaan en ik ging op bed. Ik was in slaap gevallen en Bram was stilletjes vertrokken. Om 3 uur 's nachts voelde ik me er ook nog eens misselijk bij en overgeven... Ik denk nog"dat zal je hebben, griep.. bah..
en at maakte mij nog niet zoveel uit. ik griep" maar Ben moet niet ziek worden..Dus aangezien Gerard nog onder weg was heb ik Bram maar een berichtje gestuurd met" als je wakker bent wil je wel komen, denk dat ik ziek ben.. " schrok me een ellende toen hij om 7 uur naast me stond terwijl ik Ben aan het verschonen was. maar hij was er en ik kon weer gaan liggen..
Na een klein hapje brood en een beetje melk te hebben gehad voelde ik me nog ellendiger zover dat op den duur ik niets anders meer deed dan overgeven.. nou daar ben je dan weer klaar mee.. We hadden een afspraak bij de advocaat voor de overdracht van het huis.. De nodige papieren moesten worden getekend. en het was Gerards verjaardag..
Al met al kwam het er op neer dat mijn huisdokter tegen Gerard zei " breng haar maar naar de ER."
En dat heeft hij gedaan.
na bloed onderzoek te hebben gedaan bleek ik acute alvleesklier ontsteking te hebben.

Al met al heb ik de zelfde dag nog een echo gehad, die dezelfde uitkomst gaf en de volgende dag een CT scan om een nog duidelijker beeld te krijgen..
de CT scan moest worden gedaan in de "Grey nuns" hospital, en ik lag in Leduc. dus met de ambulance heen gebracht..wat een dag..man man.. maar ja.. al met al kon ik pas vrijdag morgen weer naar huis met het bericht, doe rustig aan. er zitten nog was galstenen in je galblaas, dus het kan ieder moment weer gebeuren dat er een galsteen je buisjes naar je alvleesklier blokkeren.dan heb je t zelfde weer.. maar we hebben alles naar een andere dokter gefaxt. die belt volgende week wel voor een operatie om de galblaas te verwijderen...

ZO HEB JE MAAR ZO WEER WAT..

Dus daar is het wachten nu op.. Ik voel me nog behoorlijk zwakjes en doe het dus rustig aan.
Sorry Gerard voor het op de kop zetten van je verjaardag op een niet zo leuke verjaardag manier.... we doen het feestje binnen kort wel goed..

De buren hebben die dagen dat ik er niet was goed mee geholpen en hebben veel op en gepast als Gerard met mij mee moest..
Geweldig zulke hulp..

Met Ben gaat alles erg goed. Hij is nog altijd een super makkelijk kereltje..

Christel

druk druk druk

2010-11-20T09:42:00.000-08:00

Zo daar zijn we weer.

Alles gaat hier lekker z'n gangetje.
Met Ben gaat alles goed.. hij groeit als kool. is inmiddels 10+ canadeese pond en een hele centimeter gegroeid..dus nu 55cm.
We zijn regelmatig aan het shoppen en hij vind alles prima.eigenlijk hebben we behalve de nodige uitstapjes waar bij Ben meestal ligt te slapen niet zo bijzonder veel beleefd.
Ben heeft 15 Nov zijn eerste dokters bezoekje gehad.. Alles was uitstekend..
dus wat willen we nog meer...
Iedere dag met de post komen er kaartjes binnen.. GEWELDIG.. iedereen heel erg bedankt..
Ze komen allemaal in Ben's plakboek..

C.

vervolg 2..

2010-11-06T17:38:00.001-07:00

Na het eten van 2 uur zijn we nog even naar de buren gelopen.. Gerard was Bram aan het meehelpen kolen van zijn aanhanger te scheppen. Ik voelde me aardig goed en had echt zin in een wandelingetje.. normaal doen we dat iedere dag, maar nu al 10 dagen niet.Dus het werd wel weer tijd.

Ben heb ik heerlijk warm ingepakt en in zijn kinderwagen gedaan. Hij is geen moment wakker geweest en cond het gerammel over de grint weg helemaal geen probleem. De honden bleven het meeste bij de kinderwagen lopen.. vooral Caelan. Bo liep wel vooruit maar toen er een auto aankwam, ging zelfs hij naast de kinderwagen lopen..
Dan heb je dus..een links, een rechts en papa er achter.. (ik was terug gereden, de wandeling was een richting op toch lang genoeg om mee te beginnen)..

om 5 uur heeft Ben z'n eerste lekkere badje gehad.. We hadden dat ivm zijn navelstreng nog niet uitgebreid gedaan, maar nu ging het geweldig. Hij zat vol verbazing in het rond te kijken en te genieten van de warmte..
En zoals gewoonlijk ligt hij weer lekker te slapen. nu alleen heerlijk naar Zwitsal ruikend..hmmmm

vervolg

2010-11-06T12:34:00.000-07:00

Oke, waar waren we gebleven.
Oh ja mooi weer op woensdag.
Na bijna een week thuis te zijn geweest vond ik het wel even genoeg en wilde ik graag even weg, de buiten lucht in. ivm met het mooie weer hebben we Ben lekker ingepakt en in zijn auto stoeltje gezet.Gerard heeft de buggy en alle andere baby benodigdheden ingepakt en hup wij aan het shoppen. Voor de eerste keer lekker even weg met z'n allen.
Eerst zijn we naar het Leduc shopping centrum geweest. Hier zitten ook onze tandarts en de dokter.. Iedereen was al heel erg nieuwsgierig dus we zijn bij bovengenoemde even aan geweest om de kleine man te showen.Iedereen was enorm van hem onder de indruk en we hebben vaak , ook van vreemden te horen gekregen wat een mooi kereltje het is..
En dat is ook zo.
Alice de dokters assistente en tevens mede kerkganger kreeg het voor elkaar om binnen een paar tellen Ben zo ongeveer uit te pakken en alles te controleren.. Ja Alice alles zit er wel op en aan..ook de 10 teentjes..Met van haar daarop volgende reactie.. "well go ahead, there's more where he came from, he's adorable, when is the next one coming"

hmmm..dat is na mijn idee een beetje erg snel op elkaar om nu al met de volgende aan de slag te gaan.. laat mij eerst maar eens even genezen en van Ben genieten..
Na al die bezoekjes en ondertussen een keer drinken en luier verschonen zijn we nog even bij de Safeway (Canadeese Deboer) geweest. Ben vond het helemaal geweldig. Gerard had hem in zijn kinderwagen gedaan en reed met Ben door de winkel. Ben had het maar wat druk met rond kijken.. Pas bij de kassa begon hij te huilen.. maar ook alleen maar omdat de luier weer vol geplast was..Dus een hele goeie reden..
Al met al duurde ons uitstapje zo'n 4 uur en hebben we even genoten van de nieuwe (andere) omgeving.
'S avonds hebben we visite gehad van de kerk. Norm en Gezienus kwamen langs. Niet zo zeer voor Ben, maar om te kijken of ze geld kunnen krijgen van ons voor de bouw van een nieuwe kerk.. (Daar moeten we nog over denken.)

Donderdags Heeft Gerard Bram mee geholpen met het klaar maken van een paardenstal. Het dak moest er op gemaakt worden.Dus was ik alleen met Ben.Omdat Gerard Bram aan het mee helpen was heeft Anneke voor ons gekookt.. Al met al hebben we zelf nog niet hoeven koken. we worden heerlijk verwent. Anneke heeft 3 keer gekookt en van de visite van donderdag avond hebben we ook nog eens 3 maaltijden gekregen.
Donderdag avond kwamen de dames van onze bijbel studie groep..
Mennie, Joyce, Arlene, Anneke, Margret waren van de party.
Ben heeft van hun heel veel leuke kleertjes gekregen en een knuffel egel en cd's met kinderliedjes.
Al met al was het een heerlijke verwennerij..
En waren wij uit eindelijk wel weer erg blij om rond 11 uur op bed te liggen..

Harry was Donderdag avond ook nog gekomen. Hij woont inmiddels in een eigen woning in Wabamun. dat is een dik uur rijden bij ons vandaan. Aangezien het al weer laat werd heeft hij bij ons gelogeerd.. Makkelijk als je een bed over hebt.

Vrijdag morgen Kwamen Bea en Gea langs waar we ook veel leuks van hebben gekregen.
Het leuke van deze dames is dat ze Nederlands spreken met een Drents accent.. ideaal, even niet te veel nadenken over Engels..(niet dat we dat zo veel doen, maar toch). 'S middags had ik het even rustig tot Martin, een vriend van Gerard kwam. Die is ongeveer een uur bij mij geweest, Gerard was weer bij bram aan het werk. En daarna is hij naar Gerard en Bram gegaan..om vervolgens na de werkzaamheden toch maar weer terug te komen met Gerard en bij ons te blijven eten.. dat is altijd gezellig.
Anne-marie kwam rond 19.00 uur langs met leuke cadeautjes. en daarna kwamen ook Arjan en Heidi met de kinderen nog langs. Heerlijk deze drukte (nadat je een uurtje hebt geslapen)Ook zij hadden kleertjes voor Ben gekocht en eten voor ons gekookt..

Ben heeft met iedereen kennis gemaakt en heeft er na deze visites ineens een aantal tantes bij.. Het maakt hem allemaal niets uit en ik zou bijna zeggen dat hij geniet van al die aandacht. Hij kijkt vaak zo heerlijk helder om zich heen alsof hij alles al ziet.

Ik heb zelf inmidels van de nodige mensen het een en ander aan adviezen gekregen om Ben te ontspannen, of makkelijker een boertje te laten maken enzo. Dat advies is toch wel erg makkelijk.

De borstvoeding vind ik niet zo bijzonder aangenaam. dit is mede door het weinige geduld wat ik zelf heb. Ik heb geen zin om om de 3 uur 40 minuten of zo met Ben aan de borst te zitten en daarna ook nog eens een flesje te moeten geven omdat hij blijkbaar niet genoeg krijgt van mij.nu is mijn eigen "productie" wel beter op gang te krijgen, maar daar heb ik eigenlijk niet zoveel zin in.. na een week voel ik mijn schouderbladen en rug behoorlijk met dat extra gewicht.. En ik ben niet van plan mijn rug te vernielen over Ben's voeding. Hij wordt ook vast wel groot en sterk met flesjes drinken. Meestal doe ik nog 2 keer per dag borstvoeding, maar meer voor mezelf dan voor hem.
Al met al ben ik ook groot en sterk geworden met de fles.
Moet wel zeggen dat er hier erg veel mensen zijn die het maar niets vinden dat ik liever niet te veel borstvoeding doe..
En sommigen kijken je soms aan van, ja maar je probeert het ook niet....
jawel ik probeer het wel, maar buiten het feit dat ik weinig geduld heb hier voor geld ook nog dat ik een soort extra speen op mijn borst moet zetten omdat Ben zijn mond niet ver genoeg open doet..Het werkt goed op zich. maar fles is makkelijker..
oh en lang leve de fles 's nachts.. We kunnen heerlijk om en om Ben eten geven..kan de ander een beetje door slapen of dommelen.

Inmiddels is het al weer zaterdag en is Ben al weer 10 dagen oud.. onvoorstelbaar hoe snel dat dat gaat. En er zijn kleertjes die hem nu al niet meer passen en hij is al een maatje groter gegaan in de luiers..
Hij ligt nu lekker te slapen. buikje lekker vol.............

al weer een week later..

2010-11-04T14:02:00.000-07:00

Hallo allemaal.

het is inmiddels al weer een week later.. de tijd vliegt om..
maar nu even tijd voor een update..
onze lieve Benjamin is op 28 oktober om 3.40 geboren in het Grey nuns hospital te Edmonton..
Hij woog bij de geboorte 4080 gram en was 54 cm lang.. een lekkere stevige knuppel dus.
Alles ging achter af wel goed.. de aanloop naar de geboorte toe was een beetje stressvol.
Ben had het goed naar z'n zin bij mij en wilde blijkbaar nog niet de buitenwereld verkennen.
Maandag 25 oktober zijn we naar het ziekenhuis gegaan om te beginnen met het opwekken van de weeën etc... hiervoor hebben ze een dingetje ingebracht, maar dat had niet zoveel zin als we hoopten.. Dinsdags het zelfde en weer weinig reactie van mijn lichaam. behalve dat de baarmoeder wand iets dunner was geworden. maar lang niet genoeg..Woensdags werd er besloten om aan het infuus te gaan en via medicatie de weeën op te wekken.. dit heeft na een paar uur wachten op de medicatie ook nog tot 8 uur geduurd voor er iets gebeurde.. De dokter die mij controleerde zei dat ik 1 cm heen was en dat ze de vliezen ging breken om de weeën nog beter op te starten.. en dat is gelukt.. toen de vliezen doorbroken waren. kwamen de weeën ook in volle gang.. Na 3 uur weeën en niet meer weten waar het te zoeken werd het tijd voor een ruggenprik..t is geen pretje maar heerlijk zodra het gaat werken.. je houdt dan in ieder geval nog wat energie over voor de laatste ronde..
Die kwam rond 2.45 s nachts..en Ben was er een uur later ..
Na 24 extra in het ziekenhuis te zijn gebleven voor de nodige controles mochten we vrijdag middag naar huis..
Nu na een week komen we weer een beetje bij van alle drukte en slapeloosheid..

Ben doet het geweldig goed.. hij is bijzonder makkelijk (nog) hoop ook zeker dat het zo blijft.
Slapen eten poepen plassen en alleen maar huilen als er een van voorgaande is of moet gebeuren.

Ben heeft de afgelopen 2 nachten heerlijk geslapen. Dat heeft tot gevolg dat wij ook weer wat meer slapen en dus weer een beetje mens worden, na alle belevenissen.
Ben heeft afgelopen nacht van 11.30 tot 4 geslapen en van 4.30 tot 7.. niet slecht als je t mij vraagt.

Gisteren Woensdag 3 November was het heerlijk weer zo'n 14 graden.

wordt vervolgd..

countdown

2010-10-08T19:20:00.000-07:00

Zo..'t is nog 1 week en dan zijn we uitgeteld.
Alles gaat nog altijd bijzonder goed.
Al moet ik eerlijk bekennen dat het ook echt tijd wordt om te bevallen als het aan mij ligt.
De kleine weegt er goed in en vind het inmiddels bijzonder grappig om mij te plagen volgens mij. Kon Gerards humor wel hebben..(dat beloofd nog wat)..
behalve de standaard huishoudelijke dingen die allemaal een beetje langzamer gaan en de schoonheidsslaapjes van 2 uur 's middags valt er eigenlijk nog niet zoveel te beleven. Gerard werkt alleen nog maar op een maximale afstand van 2.5 uur van de zaak. Lekker dichtbij dus.En dat is maar goed ook.

Met de dieren gaat her uitstekend. Ik wordt inmiddels zo ongeveer bewaakt. Caelan is tijdens wandelingen niet van mijn zij weg te krijgen.
En Rover onze grote kater pakt iedere kans die hij krijgt om op mijn buik te liggen.
Op zich is het altijd wel een gezellige bende dus..

en gezellig tijdens de wandelingen met 2 honden en 2 katten onderweg.
We houden jullie wel op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen wanneer ze zich voor doen.

Groetjes
Gerard en Christel

2010-09-16T17:15:00.000-07:00

mistige dag

2010-09-13T16:16:00.000-07:00

Hallo allemaal,

Hier even een kleine update van hoe het hier gaat.
Alles gaat uitstekend.
Nou kan ik het hier natuurlijk bij laten en het een erg kort bericht maken, maar ik zal iets meer vertellen.

vorige week hebben we een echo gehad voor de kleine mede om te kijken hoe groot hij/zij is en of alles goed is.

De mevrouw die de echo deed, was een hele aardige vrouw. Dat zat wel goed. Een ding wat me in eerste instantie ietwat verontruste was het feit dat ze redelijk vaak vertelde dat onze kleine een groot hoofd heeft. en daar hield ze het bij. Na dit een aantal keren gehoord te hebben, heb ik haar maar gevraagd:" en de rest dan?" toen zei ze :" oh de rest is ook wat aan de grotere kant,dus daar hoef je je geen zorgen over te maken". Toen dacht ik bij mezelf, zeg dat dan direct. Maar goed al met al komt het er op neer dat de kleine een paar weken voorsprong heeft in de groei. Hij /zij was op 33 weken zo'n 6 pond en een beetje. (nou moet je niet vergeten dat het Canadese ponden zijn. Dus geen 500 gram per pond maar 454 gram. Ze denken dat de kleine zo'n 9.5 pond wordt. nou ja op zich niks mis mee lijkt mij zo..
verder heb ik komende week een afspraak bij de fysio om mijn rug spieren eens te verwennen of te pijnigen.. nou ja een van de 2, zolang het maar helpt om mijn rug een beetje op orde te krijgen. Dat wordt nu zo langzamerhand wel minder leuk.
en wat hebben we nog meer. hmm het slapen gaat minder nu. draaien is lastiger en zolang de kleine opdonder ook maar slaapt hoef ik niet zo vaak naar de wc, toch schijnt ie t erg leuk te vinden om juist in bed druk te worden..de schat..

Het weer wordt zo langzamerhand toch ook echt weer herfstachtig. de bladeren verkleuren al weer. We hebben een beetje nachtvorst gehad. en wat miezelregen die op zich wel lekker waren. het leek wel Hollands weer haha.

Met de honden gaat het prima. die vermaken zich erg goed. iedere dag maken we zo ongeveer onze 4 km wandeling door de bossen. Dat is altijd heerlijk.

Met Gerard gaat alles z'n gangetje. hij heeft de afgelopen paar weken wat extra gewerkt. Aangezien er van mijn kant niet zoveel binnen komt was het tijd voor hem om toch maar even een stapje extra te doen. Ik heb dan wel wat inkomsten maar die moeten nog een beetje op gang komen.

Dat was het wel zo ongeveer..
Nog 5 weken en dan ben ik uitgeteld..
We verheugen ons er beide enorm op om de kleine eindelijk vast te kunnen houden.

Christel

vakantie met Ron en Corina

2010-08-17T08:58:00.000-07:00

Vakantie met Ron en Corina.

De vakantie zit er al weer op. 2 weken zijn enorm snel omgevlogen.
Ron en Corina zijn 1 augustus aangekomen. De eerste dag hebben Gerard en Ron direct aan het werk gezet. Mijn brandstof pomp was stuk en die hebben ze samen gerepareerd. Gerard was erg blij met Ron’s hulp. En ik ben blij dat de auto het weer doet.
S middags hebben we nog even een paar boodschapjes gedaan. En daar hebben we het bij gehouden. Dat was wel genoeg na een lange reis.

De dag er op hebben we smorgens gewacht op de missende koffer die in Calgary door iemand anders was meegenomen. Volgens de informatie van de KLM zou die koffer dinsdags sochtends worden gebracht, maar pas rond de middag werden we gebeld dat de koffer in Edmonton was en dat die ergens s middags zou worden gebracht, wij hadden natuurlijk de hele morgen al gewacht en wilden nog wat gaan doen. Dus we besloten de koffer zelf maar van het vliegveld te halen. Na dit te hebben gedaan zijn we in zuid Edmonton nog even aan het shoppen geweest gevolgd door een heerlijk dinner bij Montana’s.

Woensdags was het tijd voor de WEM(West Edmonton Mall) Die hebben we inmiddels al eens eerder beschreven denk ik. Het grootste overdekte winkelcentrum ter wereld. Op zich leuk om eens te zien. Vooral door de attracties die er zijn De rest is winkels, winkels en nog eens winkels.
Voor de WEM aan moest ik even naar mijn dokter voor een controle. Alles was goed. Moet alleen nog even een extra spuit halen ivm mijn bloedgroep.
We waren na de WEM lekker vermoeid en laat thuis.

Donderdag zijn we redelijk op tijd weg gegaan naar FORT EDMONTON. Dit is historisch park met replika’svan oude straten van voor en na de uitvinding van de trein. Dus echt western. Dit was echt de moeite waard en erg leuk. De mensen die er werken lopen er allemaal in klederdracht uit de desbetreffende tijd.. rond 1900. Etc.

Vrijdags was de eerste dag dat Gerard weer aan het werk moest. De reis ging naar Grande Cache. Ron is met Gerard mee geweest. Corina en ik zijn naar Devon geweest met de honden. Hier kan je heerlijk pootjebaden en zwemmen met de honden.de stroming is er redelijk sterk maar het is er niet echt diep. Dus de honden waren erg moe na een middagje zwemmen.

Zaterdags is Gerard alleen aan het werk gegaan. En zijn Ron Corina en ik naar een Rodeo geweest in Winfield. Wel waren we allemaal tegelijk het bed uit. Winfield is 1.5 uur rijden en we wilden niets missen van de hele dag. Het is een hele belevenis om dit eens mee te maken. Denk niet dat de dierenbescherming in Nederland hier blij mee zou zijn... Het is dan maar goed dat we in Canada zijn en het eigenlijk een stukje van deze cultuur is. Of je het nu eens bent met het doen en laten of niet.
Een voordeel.. normaal gesproken gebeurd de desbetreffende dieren niets ernstigs.

Zondags konden we ons een beetje uitslapen. We zijn die dag naar Wetaskiwin geweest. Daar was een vliegshow. We hebben de auto bij het recreatie centrum gezet om met de schoolbus naar het Renolds museum te worden gebracht. Bram was vandaag met ons mee, Hij wilde ook graag naar de vliegshow. We hadden toch plek genoeg in de auto, dus hebben we hem van huis opgepikt. Anneke nodigde ons daarop uit voor de koffie ’s avonds.
De vliegshow was erg leuk. Op zich deden de verschillende vliegtuigen zo ongeveer dezelfde stunts, dus dat was iets minder maar de snowbirds maakten dat aan het einde helemaal goed met een spectaculaire show.

Maandag was voor ons een beetje een rustdag. Nou ja een beetje. We hebben de was gedaan en dingen klaar gemaakt voor de 3 daagse reis we dinsdags starten.Aangezien we niet zoveel dagen meer hadden om een paar kadootjes te kopen voor pap,mam Door en Henk hebben we dat die maandag ook maar gedaan. Al met al werd het toch weer een volle dag met winkelen.Maar we hebben alles wat we wilden gekregen.
Gerard is pas snachts laat thuis gekomen. Maar dat heeft niemand er van weerhouden om dinsdags toch rond een uur of 8 klaar te zijn voor vertrek naar de bergen. We hebben de eerste dag Maligne canyon, Jasper, Overlander falls, Mount Robson en Yellowhead lake gezien. Dit was al met al een dikke eerste dag. We hebben overnacht in Valemount in het Twinpeak resort.

Woensdags waren we een beetje laat uit bed, en hebben rustig ontbijt gehad. Op de reis terug naar Jasper zagen we Mount Robson helemaal uit de wolken.. Voor ons is dit inmiddels de 3e keer. En toch komt het niet zo vaak voor. Denk dat we gewoon geluk hebben. We hebben Mount Edith Cavelle gezien en via een parallel weg zijn we bij de Athabasca falls uitgekomen.. Vanaf de waterval zijn we naar de gletsjers gereden. We hebben alle sneeuw vanaf een afstandje bekeken. Niemand had echt zin in een lange wandeling naar de gletsjer en met de bus het ijs op was erg duur. Plus het werd al weer laat. Tegen de avond waren we bij Lake Louise, waar we hebben genoten van het mooie uitzicht.
Bij de Boston Pizza in Banff hebben we gegeten. Het was toen inmiddels al een uur of 8 en we moesten nog naar Canmore. Al met al hebben we tegen 22.30 ingechecked en binnen een kwartier sliep iedereen ongeveer. Het was een lange leuke dag.

Donderdags zijn we terug gegaan naar Banff om daar met de Gondola een berg op te gaan. We hebben even heerlijk genoten van het uitzicht en vooral van de verwende eekhoorns die geen moeite hebben bij je op de benen te klimmen om te kijken of je iets te eten hebt. Via veel trappen zijn we nog iets hoger gewandeld. . In de verte werden de luchten steeds donkerder en dreigender. We hebben bij de Bowfalls gekeken en toen het begon te regenen zijn wij richting Calgary gegaan om via Red Deer weer naar huis te gaan..

Vrijdags hebben we heerlijk op ons eigen bed uitgeslapen. Na en rustig ontbijt zijn we naar de WEM geweest om een foto te laten maken in klederdracht . Dit was bijzonder leuk en de foto’s zijn erg goed gelukt. Een heel leuk aandenken aan deze vakantie.
De mannen zijn ‘Savonds naar de film “the expandables” geweest en Corina en ik zijn naar een accoustisch concert van Brian Adams geweest in de Winspear.Ook dit was een groot succes.

Zaterdags de laatste dag van de vakantie verliep natuurlijk ook niet helemaal zoals geplant.We hadden niet veel te doen. Ik moest alleen even naar het postkantoor in New Sarepta om een pakketje op te halen. Dan denk je wat kan daar nou verkeerd gaan.. Op zich niet veel, ware het niet dat ik de sleutels in het contact had laten zitten voor die paar seconden. En je raad het al. Buiten gesloten. Aarrgg. Ron heeft geprobeerd met een oud stuk draad (wat daarvoor een kapstok was) de deur open te krijgen, maar helaas heen geluk.. Hij was er bijna. Maar ik had geluk, Het postkantoor sloot om 12 uur en de mevrouw achter de bali wilde ons wel meehelpen en heeft mij naar huis gebracht, en mij de kans gegeven mijn reserve sleutel te zoeken en wer naar de auto te brengen. Pff dus na een aantal laden te hebben leeg gegooid kwam de sleutel te voorschijn en viel de schade uit eindelijk een beetje mee.. Maar leuk is anders..
Dus na dit avontuur konden Ron en Corina de koffers inpakken en waren zij al weer klaar voor vertrek naar Nederland..
De vakantie is veel te snel voorbij gegaan.
Het was een SUPER tijd.

Dit is de link naar een aantal foto's
FOTO'S

Ron en Corina
Heel erg bedankt

oppassen

2010-07-14T18:23:00.001-07:00

Daar zijn we weer..
Het is een vreemde zomer dit jaar.
De afgelopen jaren was het zo enorm droog dat de meeste meren half verdampt zijn.
Dit jaar lijkt de natuur het te willen inhalen.
We hebben het nog niet zo slecht als in sommige delen van Nederland, maar toch.

Het weer schommelt van 25c.wat een normale temperatuur is naar soms maar 14 graden en regen. Bijna iedere dag als het warm is geweest, worden we getrakteerd op onweer.
En vaak natuurlijk recht over ons huis. bah.

Deze week is het helemaal feest.
De buren zijn op vakantie. Dus wij passen op hun hond en de planten en de post.
Op zich is dit geen probleem. De honden kunnen het goed samen vinden, dus zou 3 honden in een wandeling geen probleem moeten zijn..
Dat is het deze keer wel want de hond van de buren is loops...Dat is in dit geval een probleem met Bo. beide honden vinden elkaar veel te leuk nu en kunnen niet samen lopen zonder het risico te nemen dat Tanja gedekt zou worden. jammer, dus maar 2 keer lopen als het zo uit komt. of een van beide partijen heeft pech.
Tanja is normaal gesproken los rond het huis, maar na 2 keer bij ons aan te zijn komen lopen heb ik haar maar vast gedaan in haar kennel. Gelukkig kwam ze beide keren aan wandelen toen ik al weer thuis was van mijn werk. Anders had Bo al feest gehad.Volgend jaar meer geluk..

En dan natuurlijk hebben we deze week S@#T weer gehad. 2 dagen regen. Ook nog niet zo'n probleem als alles werkt zoals het hoort.
Dat is natuurlijk weer eens niet zo. Bij de buren wat water overlast gehad, en 's morgens om 6.30 al aan het water scheppen geweest om te voorkomen dat hun basement(luxe kelder) niet onder zou lopen.Lekker zo vroeg. Na m'n werk weer heen gegaan, en kon ik weer beginnen. Bij Gerard op het werk was het al niet veel beter gesteld en hij kon niet laden. de Esso was overstroomt. Ik vond het natuurlijk helemaal niet erg dat hij toevallig thuis kwam. Hij heeft de dompel pomp bij de buren aangezet en na een uurtje of 3 hadden we de boel daar weer onder controle..
Wat een opluchting.

Een ander nadeel van dit vochtige weer zijn de neefjes of op z'n Canadees Muskito's.
Pokke beesten..prikken je helemaal lek als je in hoger gras wilt wandelen. Wat bij ons op de 3 hectare natuurlijk weer het geval is.

Een positieve noot in het koudere weer is wel, dat het voor mij goed vol te houden is. Ik kan met mijn toch echt wel groeiende buik niet echt klagen.
De kleine is druk aanwezig tegenwoordig. Vandaag was helemaal feest, wat een drukte. Dat beloofd nog wat.

Alles gaat op het gebied van zwangerschap uitstekend. Volgende week de 20ste Juli heb ik mijn laatste afspraak met mijn eigen dokter. En daarna moet ik naar mijn nieuwe dokter in het ziekenhuis die ook bij de bevalling zal zijn. Ik heb al eerder met deze nieuwe dokter DR. Brown kennis gemaakt toen ik een maand ofzo geleden in het ziekenhuis was beland na een gemene griep aanval.

We zitten eigenlijk nog te twijfelen of we een zwangerschaps cursus o.i.d. willen gaan doen.
'T is altijd lastig dingen te regelen met een roterend schema van Gerard.
Als iemand goed advies heeft, dan horen we dat natuurlijk graag.

Alle andere dingen gaan aardig z'n gangetje. Ik laat het aan Gerard om zijn Westcan verhaal van de afgelopen tijd te doen...

Groetjes
Christel ;)

Paard loopt ergens bij ons in de buurt en wilde wel even poseren

NIEUW HUIS NUMMER

2010-07-05T14:21:00.000-07:00

Hallo allemaal.
Na een paar uur aan het spelen te zijn geweest op het wereld wijde web. heb ik een Tel nummer aangevraagd bij Skaip.. zodat we ook weer normaal thuis te bereiken zijn.
De kosten zijn net als normaal bij internationaal bellen.. of je moet al skaip hebben en gewoon op Christel Wakker gaan zoeken. dan bellen we gratis.. Is zeker de moeite waard uit te zoeken als je er belang bij hebt.

Mocht je ons nu thuis willen bellen. bel dat

001-218-666-1022

Groetjes

Christel en Gerard

hier is ie dan. vakantie verslag

2010-06-22T21:49:00.001-07:00

De vakantie met pap, mam,Dorothe en Henk zit er al weer bijna 2 weken op.
De tijd is zoals gewoonlijk omgevlogen.

Toen ze eindelijk bij ons thuis waren, werden natuurlijk direct alle cadeautjes uitgepakt. We zijn weer enorm verwent.
Iedereen die pap en mam iets voor ons heeft meegegeven. Heel erg bedankt..We zijn er zeker blij mee..

De eerste dagen was het enorm warm, rond de 30 graden. Dus buiten van het weer genieten en wat shoppen en zo
hebben we niet al te veel uitgevreten.
De eerste woensdag zijn we met z'n allen naar een concert geweest van George Thorogood & the Destroyers.
Dat was een groot succes.Met heerlijke muziek.
Terwijl Wij Gerard en ik die voorgaande dinsdag naar de dokter waren voor een controle heeft de rest van de familie
onze garage leeg gehaald en opgeruimd zodat er de week er op beton kon worden gestort.. Iedereen bedankt hiervoor.
Op donderdag werd het weer aardig minder. En dat natuurlijk terwijl wij vrijdags weg gingen naar Drumheller. Eens iets anders dan de Rockies.
Drumheller staat bekend om het grootste dinosaurus museum ter wereld met de meeste opgravingen in de omgeving.
Ze noemen die omgeving en de manier waarop de natuur er uitziet. De Badlands. eigenlijk is de hele wijde omgeving vlak, totdat je in de vallei komt..
je kent het terrein niet weer.
We hebben wonderbaarlijk genoeg alleen op de heen en terug weg wat regen gehad. maar de tijd dat we daar waren was het droog.
In Drumheller zijn we naar het Tyrellmuseum geweest.(dino's kijken) Dat is zeker de moeite waard om te zien.
En 's avonds zijn we nog naar de hoodoo's geweest en een hangbrug.
We hadden een hotelkamer geboekt voor 6 personen. Dat was op zich ook al weer een hele belevenis.. maar bespaarde een hoop geld.

De volgende dag zijn we bij Horseshoe canyon geweest. vlak bij Drumheller. Dit is een vallei in de vorm van, een hoefijzer. Het is een indrukwekkend
gezicht.
Na een snelle visite daar, werd het tijd om richting Stettler te gaan.
In stettler hadden we plaatsen gereserveerd in een oude trein. die ons naar Big Vallei zou rijden in het geweldige tempo als in vroegere jaren.
Alleen met iets minder stops. De reis duurde zo'n 1.5 uur enkele reis. Aan boord was de nodige entertainment. Een stel stond in de bar met gitaar en banjo.
Dit was erg gezellig.Vlak voor Big Vallei werd de trein overvallen door een stel cowboys. En kregen we een leuk schouwspel te zien.
De overval was bedoeld om geld in te zamelen voor het kinderziekenhuis in Calgary.
In Big Vallei hebben we gegeten in de gemeente hal zeg maar. Dit was allemaal erg goed bereidt. In Big Vallei zelf is een gedeelte van het dorp gebouwd in cowboy stijl.
Dit zag er erg leuk uit, met leuke winkeltjes.
Na het eten weer terug in de trein en onder genot van de nodige entertainment zijn we weer terug gegaan naar Stettler. Al met al duurde de reis 5 uur.
Rond half 8 's avonds waren we terug in Stettler en hup de auto's in en weer naar huis.
De week er op hebben we het rustig aangedaan op een drukke dag beton storten na.Eindelijk zit de betonnen vloer in de garage. Dat is een hele vooruitgang.
Gerard en ik zijn een dag thuis gebleven terwijl de familie verder naar de West Edmonton Mall is geweest. Ik voelde me moe en minder lekker. ( heb je zo af en toe als je zwanger bent)

Donderdags had ik een afspraak bij het Leduc ziekenhuis voor mijn eerste echo. De hele familie was mee. Mam en Dorothe en Gerard mochten na ongeveer 20 minuten binnen komen en mee kijken.
Alles zag er goed uit.Het was een leuke ervaring om ons kind zo te zien en een wonder dat ze in het ziekenhuis zoveel kunnen meten met zo'n kleine hummel.
Ik vond het heel mooi dat mam en Dorothe dit met ons hebben kunnen delen.

Smiddags zijn we naar Edmonton geweest en hebben mam Door en ik wat gewinkeld. De mannen zijn de stad in geweest om een trein die pap op ebay had gekocht op te halen.
Rond een uur of 6 half 7 was het tijd voor een hapje eten. De keuze van restaurant was niet zo moeilijk."Montana's" met heerlijke spareribs.

Vrijdags was het tijd om de boel in te pakken en naar Jasper te vertrekken voor een korte tour.
We hadden daar een cabin gehuurd voor 6 personen.Dit was een groot succes. Bear Hill Lodge is zeker de moeite waard. Het is iets duurder dan een hotel overnachting, maar dan heb je ook wat.
Onderweg naar Jasper was het natuurlijk weer regen..Bah. Een gelukje is dat telkens als we uit de auto gingen om iets te bekijken was het bijna droog of helemaal droog.
We zijn naar de Miette hotsprings geweest. Niet dat we het warme bad in zijn geweest, maar wel zijn we naar de bron gelopen en wat van de historie daar mee gekregen.
Na de Miette hotsprings te hebben bezocht was het tijd om naar Jasper te gaan. We hebben daar 's middags wat souvenirwinkels bekeken....ene in andere uit..maar altijd wel leuk
's avonds natuurlijk weer eens heerlijk gegeten in een familie restaurant. en tegen de tijd dat het slapens tijd was lagen de herten bij ons in de tuin te slapen.

Zaterdags zijn we met een gondel naar Whistlers mountain geweest waar we een geweldig uitzicht hadden over de bergen rondom Jasper en Jasper zelf.
Daarnaast zijn we nog "snel" naar Maligne canyon geweest en Piramid lake. Het weer werd toen al snel weer minder en er stond een dikke koude wind.
Na alles te hebben bekeken was het ook al weer na de middag en was het tijd om naar huis te rijden.
In Jasper zelf hebben we die 2 dagen heerlijk droog weer gehad. En tegen de tijd dat we weer buiten Jasper waren begon het te regenen.
Je houdt het niet voor mogelijk maar het weer werd als maar slechter tot dat we bij huis kwamen en er tot onze ontsteltenis 10cm sneeuw in de tuin lag..
Dan hebben we het over eind Mei.. niet normaal. vies koud nat winter weer.. jakkes.

We hebben in de 20 dagen dat de familie er was alles zo ongeveer mee gemaakt kwa weer. van +31c zon naar -1 en sneeuw.
en alles wat er bij hoort.

In de laatste dagen van het bezoek hebben we het nodige shoppen nog gedaan en zijn we naar Elk Island geweest. Dit is altijd een leuke uitstapje
Even dachten we dat we pech zouden hebben en dat er geen bizon van dichtbij te zien zou zijn, totdat er een paar aan de kant van de weg liepen. Gelukkig maar weer.
Het is altijd weer een indrukwekkend gezicht. die grote beesten.
En dan komt natuurlijk het onvermijdelijke weer na een vakantie.
Afscheidt nemen is niet leuk.

Pap, Mam, Door en Henk. Heel erg bedankt voor jullie visite.
tot volgend jaar.

.............................................................

Na het afscheid nemen hebben we snel een paar boodschapjes gedaan en zijn we naar huis gegaan.
Ik was moe van de dag en was even gaan liggen. Tot ik rond een uur of 7 ineens ziek werd.
Om 9 uur 's avonds was ik zo ziek dat ik niet meer boven de emmer weg kon komen en bleef overgeven.
Gerard heeft hier op de dokter gebeld en is met mij naar het "Grey nuns" ziekenhuis gegaan.
Door mijn zwangerschap was iedereen natuurlijk bijzonder bezorgt om mij en de baby. Gelukkig had ik net de 20 weken gepasseerd en
werd ik om de "zwangere vrouwen" afdeling gebracht. Hier kwam ik zo ongeveer direct aan het infuus en hielden ze mij en de baby goed in de gaten.
Al met al heb ik 2 nachten in het ziekenhuis doorgebracht.. en vond het helemaal niet erg daar te zijn.
Gerard heeft de eerste nacht bij mij in het ziekenhuis geslapen, en 2 dagen extra vrij genomen om om mij te denken.
Na 2 dagen was alles met mij weer normaal.
Het heeft een paar dagen geduurd voor ik weer op krachten was, maar dat was wel logisch na deze griepaanval.

Na al die belevenissen zijn we weer druk aan het werk geweest.
En is alles weer ongeveer terug naar normaal..

Met de baby gaat alles uitstekend. Ik voel me erg goed. Alleen soms nog erg moe. Maar dat is vaak na een lange dag met van alles doen.

C.

Foto's staan deze keer in ee nfacebook fotoalbum.
Dit is de link.. .....FOTO'S VAKANTIE 2010.....

2010-06-13T18:50:00.000-07:00

dank je Corina..
De internationale code voor ons tel nummer is 001..
de rest staat in t bericht hier onder..
We zijn al met de blog aan het schrijven..heb geduld..

nieuwe Tel nummers.

2010-06-11T09:34:00.000-07:00

aangezien we gaan huis nummer hebben..
zijn wij voor degene die dat willen, te bereiken op.
INTERNATIONALE CODE..(weet ik zo niet) denk 1 (wat er ook voor het andere nummer zat voor de 780 begon..
christel 780-297-9298
Gerard 780-297-9882

een paar foto's om mee te beginnen..

2010-06-05T20:51:00.000-07:00

foto's volg deze link om een paar foto's te zien van de vakantie samen met pap, mam, Dorothe en Henk.

Het was een hele leuke vakantie die zoals gewoonlijk toch weer te snel is omgevlogen..
een samenvatting komt later nog..eerst even een paar dagen aan het werk..

Met de kleine gaat alles uitstekend.. het is een druktemaker..dat belooft nog wat haha..

Nieuwe foto's gekregen van de huis verhuizing vorig najaar

2010-04-29T10:41:00.000-07:00

update

2010-04-25T14:12:00.000-07:00

Hallo allemaal. hier even een kleine update..
eigenlijk valt er op het moment niet zoveel te vertellen. maar dacht dat jullie wel wilden weten hoe het hier er voor stond..
Nou ..uitstekend. Ik heb weinig last van de zwangerschap. Ben inmiddels wel over gegaan op makkelijker kleding.maar verder gaat het goed. af en toe een beetje moe en wat rare eetgewoontes. of weinig eten. en soms een beetje misselijk, maar daar blijft het bij.
Nait verkeerd..
verder gaat alles lekker z'n gangetje op t werk bij beiden. Gerard is al weer druk onder weg. vanmorgen hebben we even een bakkie koffie samen gedronken, toen hij aan het lossen was bij de 7-11 benzine pomp vlak bij t vliegveld.Ik had toch tijd aan mezelf om mijn adminsitratieve bezigheden rond te breien. dus dan maar even genieten onder de baas zn tijd.
Gerard is naar Devon en verder heb ik geen idee wat hij gaat doen.Hij komt als het goed is woensdag weer thuis. Dan mag hij dan de stuk gegane pick-up weer klaar maken..
pff.

nou toedels maar weer.C.

hartslag

2010-04-08T06:58:00.000-07:00

Hallo allemaal.
afgelopen dinsdag hadden we een afspraak staan bij de dokter om te kijken of alles goed is.
Ze had mij 8 weken geleden verteld dat ik zo min mogelijk aan moest komen en daarom geen pasta's, brood en aardappelen mocht eten. Of in iedergeval zo min mogelijk. Nou dat valt niet mee. van alleen groenten en salades wordt je nu ook niet echt zat. Dus ik had mij ook helemaal niet aan haar dieet gehouden. Maar toch ben ik niet aangekomen. Dat is dan wel weer lekker. Gerard was mee naar de dokter omdat we een echoscopie (of hoe het ook heet, T was geluid, en geen beeld.) zouden hebben. en dat is ook gebeurd. we hebben het kleine snel kloppende hartje van onze kleine donder gehoord. Wat een bijzondere belevenis. En geruststelling ook dat je daadwerkelijk iets hoort. Heel bijzonder. Over 4 weken hebben we onze volgende dokters afspraak en daarna wordt het naar het ziekenhuis oid voor een echo en dan hebben we er wel beeld bij. maar dat is pas over 6 of 7 weken. Alles gaat uitstekend. Ben af en toe eens misselijk, maar daar blijft het meestal wel bij.Eigenlijk gaat alles zeg maar z'n gangetje.

Christel

Garage sale

2010-03-20T16:54:00.001-07:00

Hallo allemaal.

Hier een kleine update van onze zaterdagse belevenis.

Vandaag zijn we voor het eerst naar een “garage sale” geweest.

Eigenlijk is het een soort van rommelmarkt. Deze was georganiseerd bij een kerk, waar het verkopend materiaal Baby spullen was. Erg leuk en toch best overweldigend, nu alles een beetje begint door te dringen.

We hebben er voor een prikkie wat kleertjes gekocht. . De komende weken cq maanden worden het aantal garage sales alleen maar meer. eigenlijk is het gewoon een rommelmarkt bij huis. En soms zoals vandaag georganiseerd bij een kerk, of stichting om geld op te halen.We zullen de komende mannden wel de nodige garage sales afstruinen.. Het is erg leuk om te kijken wat een ander allemaal kwijt wil en wat we zlef kunnen gebruiken. De rest van de dag zijn we wat aan het voorbereiden geweest voor de komende 2 dagen. We gaan even weg naar Jasper. Even heerlijk er uit..

Nu is het tijd om een happie eten in elkaar te flansen.

deze liepen bij ons over de weg. leuk he. Caelan vond het minder leuk en heeft ze weg gejaagd.

Toedels maar weer..

Gerard en Christel

kleine tweet zeg maar

2010-03-07T11:37:00.001-08:00

t is weer tijd om aan t werk te gaan. Gerard is vanmorgen weer begonnen. Ik mag om 2 uur beginnen tot 10.

En we hebben er toch zo’n zin in. Net 4 dagen vrij geweest was wel heel erg lekker samen.

Ivm met eenpols blessure was ik al een aantal weken bijrijder bij ons op het werk. het enige wat ik doe is nieuw personeel begeleiden.. meer op gebied van veiligheid op t vliegveld dan op gebied van werk. dat moeten ze allemaal zelf kunnen doen. ze mogen alleen niet alleen achter de schermen werken. dus ik zit de hele dag niets te doen. ja eigenboekje lezen enzo..

verder nu ik daarbij ook nog eens zwanger ben.. heb ik besloten om dit bijrijder gedoe maar lekker zo lang mogenlijk te gaan doen en niet meer met zware slengen in het rond ga rennen..

dus eigenlijk heb ik nu een luizeleven.. al is dat ook wel weer eens saai.. maar nog altijd beter dan niets doen en niets betaald krijgen..

tot zover vandaag..

tot latersss.

we zijn er weer.

2010-03-05T15:30:00.000-08:00

Hallo allemaal.
Eindelijk maar toch zijn we weer op het wereld wijde web aangesloten.
We hadden geen zin meer om te wachten op betere tijden dus hebben we nu een rechtstreekse sateliet verbinding... nait slecht doch ik zo..

De afgelopen maanden zijn omgevlogen en de winter is al weer bijna over. Dat is altijd goed. Op zich hebben we weinig te klagen gehad met de temperatuur.. Alleen December was extreem koud. Nu zitten we zo rond het vriespunt en er boven overdag. plus 5 doet de sneeuw lekker smelten. En het is hier nu dus langzamerhand in een modderpoel aan het veranderen.. Dat krijg je als er nog niets aan de tuin is gedaan voor de winter..lol. Nou ja zodra alles een beetje is opgedroogd kunnen we beginnen et de aanleg daar van.

In tussen hebben we wel kennis gemaakt met een aantal dieren die hier rond lopen.
behalve de herten en Coyotes hebben we hier ook Elanden.
De buren zijn niet zo blij met deze grote jongens. want ze hebben zo ongeveer alle bomen van de buren opgegeten..grr..

Eigenlijk is het nog een beetje vroeg om het nieuws wat we hebben te vertellen. Maar er zijn al zo veel mensen die het inmiddels weten, dat we bij deze dat bericht bevestigen....

.....WE ZIJN ZWANGER....

Nog niet zo lang maar wel zeker waar..
We zijn nu een kleine 2 maand onderweg zeg maar.. Dus al met al is het een spannende tijd.

Het volgende klinkt misschien een beetje raar. maar veel meer hebben we de laatste tijd niet beleefd.. en hier houden we ons dus vrolijk mee bezig.
En het gaat ons wel goed af dachten we zo..

Hier laten we het voor nu even bij. Verdere updates zullen weer wat vaker komen dan de afgelopen maanden..

Groetjes
Gerard en Christel

update

2010-01-21T11:52:00.000-08:00

Hallo allemaal.
Sorry dat we niets van ons hebben laten horen de laatste tijd.
We hebben nog steeds geen internet en dat gaat ook nog zeker 2 maanden duren.
Toch raar eigenlijk. We zijn dichter bij de stad gaan wonen maar de internet mogelijkheden zijn er niet beter op geworden.
We wachten op berichten van de internet provider. Ze zeggen dat er een nieuwe mast gebouwd wordt in onze omgeving. en die zou ergens in de eerste paar maanden van dit jaar klaar moeten zijn.ivm met kosten van een andere provider enz. hebben wij besloten hier op te wachten. Mochten we dan als nog geen internet via deze weg kunnen krijgen, dan gaan we over op een sateliet verbinding..dus nog even geduld hebben.
Ik heb op dit moment geen foto's van het nieuwe huis.Zit namelijk op het werk achter de computer.
dat is beter dan helemaal niets. Pap en mam hebben wel foto's inmiddels voor de nieuwschierige mensen..
Het huis bevalt uitstekend. Alles werkt nu goed. en is mooi. het voelt erg goed om hier te wonen. veel beter dan de oude woning.Vooral ook omdat dit onze eigen woning wordt(is).
Met het weer hebben we ook nog redelijk veel geluk. Na de kou van de kerstdagen voelt het zalig aan, met ongeveer -5c overdag. we hebben zelfs al weer een paar dagen boven 0c gehad.Wat een genot. De weersverwachtingen zijn iets minder voor de komende week, maar t is niet stervens koud in iedergeval.
Verder gaat eigenlijk alles een beetje z'n gangetje. iedereen is meestal aan het werk.
Gerard werkt in zijn vrije dagen veel samen met Bram, de buurman. ze bouwen een nieuw huis vlak bij ons. En dat bevalt ook erg goed. De heren kunnen het goed samen vinden.
Vanavond gaan we naar Craig Ferguson.. dat wordt lachen. En t is heerlijk een avondje uit samen.

T is wachten op het voorjaar. Zodat we de tuin aan kunnen pakken. En een leuke tijd met onze visite in Mei door kunnen brengen. pap, mam Dorothe en Henk komen..Daar verheugen wij ons enorm op.
Ook om ze te laten zien wat voor huis we hebben gekocht en waar we nu wonen.
al met al dus weinig bijzonders te beleven hier.
Dus tot de volgende keer maar weer..
Zal proberen om een paar nieuwe foto's te denken.

Groetjes
Gerard & Christel..

hallo allemaal

2009-12-25T13:20:00.000-08:00

bij deze een kort berichtje van onze kant.
helaas hebben we thuis nog geen internet, vandaar het weinige nieuws.
Alles gaat hier uitstekend. het nieuwe huis wordt al steeds meer een thuis en bevalt erg goed...
Het is hier natuurlijk al weer dik winter. 2 weken geleden was het hier bijzonder koud.-45c en met de wind -56c waren we het een na koudste plekje ter wereld. jaja..
zelfs de noordpool kon er niet tegen op. Syberie was 1 graad kouder.
gelukkig hadden we toen al weer verwarming in huis. Na de verhuizing hebben we 2 weken zonder verwarming moeten doen want het gas bedrijf was niet zo snel..pff. maar goed dat het niet al te koud was toen.
verder is alles voor nu goed onder controleen werkt alles goed.
ons nieuwe adres voor post etc is....

Gerard en Christel Wakker
RR#1
T0B3B0 New Sarepta
Alberta, CA.

helaas hebben we ook nog geen vaste telefoon lijn. dus als iemand ons wil bellen. dan kan dat op
cell Christel 0017808635198
Gerard 0017808625138

verder natuurlijk. voor iedereen
een hele fijne kerst
en een geweldig 2010

Gerard & Christel

Wavey

2009-11-03T10:59:00.001-08:00

paar foto’s windows live gekoppeld aan blogger.. niet verkeerd..

2009-11-02T16:49:00.001-08:00

View Full Album

Altijd leuk Budweiser Clydesdales.

weer eens iets anders

2009-10-20T09:48:00.000-07:00

Afgelopen Zondag zijn we even wezen wandelen met de honden bij Coallake. Dit is een auto rit van 2 minuten bij ons vandaan. Dus eigenlijk niet nodig, maar in verband met de honden van de buren gaan we toch maar even met de auto om ellende te voorkomen. Bo is niet de makkelijkste met andere reuen.
Het was een heerlijke herfst dag met de nodige zonneschijn.
Bij het meer aangekomen konden de honden zich natuurlijk weer eens niet beheersen en zaten direct in het water.Omdat het het afgelopen jaar zo droog is geweest moeten ze eerst door de nodige modder baggeren om er te komen. <

Nadat ze het water in waren gerend was het feest nog niet voorbij. Na wat graven, spelen en rollen in de modder waren de honden te vies om aan te pakken.
En was het weer tijd om verder te lopen.
genietend van de bossen en het mooie weer en de omgeving zijn we terug gelopen naar de auto.

Vlak voordat we aan de wandeling begonnen vonden de heren Harry en Gerard een niet afgeschoten kogel of hoe je t ook wilt noemen, waren tijdens te wandeling aan het bedenken hoe ze daar het leukste effect uit konden krijgen. Er met een steen op slagen of het ding met de windbuks te laten knallen.Het laatste was bij thuiskomst het geval. De windbuks werd gepakt en vanaf ons dek hebben ze meerdere pogingen gedaan om het ding te raken. Dit bleek te moeilijk te zijn en is Gerard dichterbij gaan staan.Uit eindelijk is het toch gelukt.

Terwijl de heren aan het schieten waren zat ik mij af te vragen wat onze rode kater had gevonden. Hij was druk aan het spelen maar niet zoals hij normaal een muis voorziet van de nodige vlieg uren. Dus voor de zekerheid ben ik maar gaan kijken.
Het bleek dat Tijgertje helemaal in de ban was van een slang. En met slang bedoel ik niet de huis tuin en keuken slang. Nee het was een zoals ze hier noemen Garter snake.
Deze slangen komen in deze omgeving voor. Vorig jaar hebben we tijdens een wandeling een keer eentje gezien, maar verder nooit weer tot nu dus.

Aangezien wij het niet zo op slangen hebben, gevaarlijk of niet, hebben we Harry gewapend met rubberen handschoen er achter aangestuurd.
Dit was voor mij natuurlijk wel weer een moment van, oh snel de camera er bij en een paar foto's maken.
De slang kan gelukkig geen kwaad en we hebben ons er dus een poosje mee vermaakt. Je ziet toch niet iedere dag die beesten.

2009-10-13T07:35:00.000-07:00

op verzoek een paar meer foto's

2009-09-27T06:54:00.001-07:00

op de onderstaande link staan een aantal foto's van hoe het huis en de omgeving er uit zien.

KLIK OP DEZE TEXT OM DE FOTO'S TE ZIEN

Het was een hele operatie om het huis te verhuizen.Gelukkig hebben ze daarvoor gespecialiseerde bedrijven.
Het huis stond in Sherwoodpark, maar daar wordt een weg verbreedt en de overheid had de mensen van dit huis uitgekocht zodat het huis weg gehaald kon worden. Daarna heeft de overheid het huis geveild en de huidige eigenaren hebben het gekregen. Daarna is het grote proces begonnen van alles klaar maken en bedrijven bellen om het hele kakkie te verhuizen.totaal stond het hele kakkie op 2 trailers.1 met het huis, en 1 met de garage. Als het goed is zijn van de verhuizing ook foto's genomen, en ik hoop dat ik die kan krijgen later. Nu staat alles op zijn plaats en is het tijd om de tussen ruimte tussen keuken en garage klaar te maken. dit wordt een stuk van de keuken en een klein halletje naar de garage toe. Daarna wordt er beton in de basement gestort zodat we daar een fatsoenlijke ruimte. dat is net zo groot als het totale oppervlak van het huis. dus ruimte zat voor een slaapkamer, badkamer, woonkamer en keukenblok.
Gerard heeft Bram, de huidige eigenaar vd week meegeholpen, en Bram heeft Gerard na 2 dagen gevraagd of Gerard wel bij hem aan het werk wil op zijn vrije dagen.
Al met al komt het er op neer dat Gerard nu dus 2 betaalde banen heeft, haha. en t verdient ook nog goed. Bram is aannemer en heeft werk zat.
Het mooiste is op dit moment met ons toekomstige huis, dat Gerard betaald wordt voor het klaar maken van onze eigen woning.
Het wachten is nu op de aanleg van electrisch, gas, telefoon, septictank en water.
het water hebben we in een onder het huis gemaakte opslag tank van 50.000 liter ongeveer.(het stuk tussen keuken en garage. Dit moeten we dus in de toekomst goed in de gaten houden en zelf water bestellen. Weer iets nieuws, maar t werkt goed.
Als er verder vragen zijn dan horen we ze wel nemen we aan en dan zullen we ze zo goed mogelijk beantwoorden..
Wij zijn in iedergeval erg blij met onze toekomstige woning.. een hele stap vooruit..

mailen voor vragen kan altijd naar cdwakker@hotmail.com of gmwakker@gmail.com

Gerard en Christel

Gezinsuitbreiding

2009-09-24T09:11:00.000-07:00

op 17 september jongstleden is ons gezin uitgebreid met een jongetje,aangezien het veel te veel werk en moeite kost om iedereen een kaartje te sturen doen we het maar zo....
Zoals al gezegd is het een jongetje,en we noemen hem Harry.
Hij weegt ongeveer 150 pond,is ongeveer 1.80 meter lang en praatte als brugman bij aankomst......
Het was een erg gemakkelijke bevalling,eventjes op en neer naar het vliegveld,kereltje onder de arm,koffertje mee,en weer naar huis.
Zoals de meesten nu wel zullen begrijpen is mijn kleine, grote broer bij ons in komen wonen,om voor Westcan te gaan werken.
De lonen liggen hier namelijk een beetje hoger als in New Brunswick,en eigenlijk kon hij het niet verkroppen dat ik op een groterdere auto in de rondte reed als hij.
Meteen afgelopen maandag begonnen alle trainingen bij div.raffinaderijen en op de zaak zelf,dus hij is meteen lekker druk...
Wat hebben we verder allemaal beleefd in de afgelopen tijd,dat we geen tijd hadden om de blog bij te houden vragen jullie je ongetwijfeld af?
Nou....eigenlijk niet eens echt veel om eerlijk te zijn.

Wel had ik vorige week een mooie rit naar Prince Rupert aan de kust in noord Britisch Columbia.Het was een rit met "JET-A1"zgn.vliegtuigbrandstof voor het plaatselijke vliegveld.Dit vliegveld ligt op een eiland voor de kust,omdat het stadje zelf geen plek heeft.(het ligt tussen het water en een enorme berg in gebouwd)
Het laatste stuk van de reis ging dus ook met een boot.....
Dit was ook wel verteld door de planning,alleen had men niet verteld wat voor boot...
Ik dacht dat ik op een veerpont zou gaan,maar een keer aangekomen in de haven bleek dat men er hier een ietsje ander idee van veerpont op na houdt.....Het bleek te gaan om een dekschuit met een sleepbootje ervoor,de auto moest er achteruit op,daarna anderhalf uur dobberen,andere kant er weer af,snel lossen,bootje weer op en terug naar de vaste wal.
Aangezien ik toch in B.C was,vroeg de asfalt-planner of ik een ritje in de buurt wilde doen,en och,'k was der toch dus waarom niet?
daarna nog een rit door de bergen en dalen met benzine,om daarna weer naar Edmonton te gaan,en voordat je het weet ben je 6 dagen verder.....mooi man.
Oh,voordat ik het vergeet.....
WE HEBBEN EEN HUIS GEKOCHT.
Het staat op 8 acres(omgerekend 3.27 hectare),heeft een garage voor 3 auto's,en is vanbinnen helemaal klaar,dus geen geklus meer.
Om een beetje in Canadeesche stijl te blijven,dit huis stond eerst op een ander plek,en is verplaatst op twee grote opleggers,en op de nieuwe plek op een nieuwe fundering gezet.
Deze fundering is 2.70 meter diep,dit noemt men hier de "basement".In de basement komt een badkamer,slaapkamer en keuken,en is dus eigenlijk een apartement op zich..
kan broertjelief in z'n eigen ruimte.

Weekendje in de bergen

2009-08-18T14:26:00.000-07:00

We zijn Zaterdag 15 aug naar Valemount, BC gereden. het eerste gedeelte is zoals altijd oer vervelend. Tussen Edmonton en Hinton valt niet veel te beleven. Maar daarna wordt het feest. De bergen komen vlak voor Hinton in zicht en de weg wordt leuker om te rijden. Niet alleen maar recht toe recht aan. Halverwege Hinton en Jasper kwamen we de nodige berggeiten tegen en een mooie Elk, die lekker lag te herkauwen in het gras.

Bij Jasper in de buurt hebben we onze GPS aangezet en gekeken of we een GEOCACHE konden vinden. Helaas niet gevonden maar de honden vonden de tussen stop wel even heel erg lekker.
In Jasper hebben we de tank maar even vol gegooit. Ik ben blij dat we daar niet hoevden te overnachten. het was enorm druk. na de kleine tankstop en plasbeurt zijn we op weg gegaan naar Valemount. Natuurlijk niet met een aantal meer stops. Zoals bij Mooselake waar we een geocache hebben gevonden en de honden natte poten hebben gehaald. Ook natuurlijk zijn we gestopt bij ons favorite meer. Lake Fitz William. Dit meer hoort inmiddels bij onze standaard stops. Gewoon even genieten van het uitzicht. We hadden nog 1 zo'n geo cache in de gps staan. en die schat bleek verstopt te liggen bij een oude blokhut. Die gemaakt was door ene meneer Hogan, die bij de spoorwegenbouw werkte.

De wandeling was erg mooi en de Robson rivier stroomde vlot door vanaf de watervallen die ook aan de wandeling was. nadat we de cache hadden gevonden en voor we bij de watervallen aan kwamen ben ik'domme koei" op mn snufferd gegaan. we liepen een beetje in een drafje. niets aan de hand. en op een of andere manier heb ik het voor elkaar gekregen om over een stronkje te strompelen. Dat op zich is niet zo erg... wel het feit dat ik met mijn scheen op een tweede stronkje terecht gekomen ben..AUWW..even op adem komen en hup weer verder. de waterval bekijken "Overlander falls" genaamd.na daar een sjekkie te hebben gerookt zijn we weer naar de auto gegaan om het laatste stuk van de dag te gaan rijden.
In Valemount was het redelijk makkelijk om ons resort te vinden in de bossen.

Na te hebben ingecheckt zijn we de hottub in gegaan om even te relaxen. Heerlijk zo'n ding. Is iets om te onthouden voor later als we een eigen huis hebben.
De volgende dag waren we al weer vroeg wakker. Caelan kon haar draai niet vinden en heeft mij wakker gehouden. We zijn na een rustig bakkie koffie en een kaart te hebben opgehaald op zoek gegaan naar een leuke wandel route. De eerste route zou ons brengen naar een rivier waar de nodige forel zwemt. Nou dat kan wel zijn, wij hebben ze niet gezien. plus dat de wandel route over een slecht weg ging. dus ipv wandelen zijn we er heen gereden. wel zo makkelijk.
Dus dat was niet zo veel soeps.. we zijn verder gereden over een log road. ( wordt gebruik door houthakkers en de grote vrachtwagens die de grote boomstammen vervoeren. Gelukkig zijn we daar geen van tegen gekomen. Wel zijn we bij een heel mooi punt aan de Frazer river terecht gekomen, waar we heerlijk met de honden hebben gespeeld.
Na te zijn afgekoeld zijn we weer weg gegaan en zijn we bij Jackman flats gestopt. Dit is een natuurgebied wat veel op de Veluwe lijkt. veel zand wat van de bergen daar heen is gewaaid met veel oude bomen. Het is daar zo droog dat er alleen bij een brand de denneappels open gaan om nieuwe bomen te laten groeien.
allemaal ontstaan na de ijstijd.. De wandeling die we hebben gedaan was zo'n 3.5 km en het was er heerlijk rustig. Helemaal als je er van uit gaat dat het zomervakantie is en zondag. We zijn maar 2 mensen tegen gekomen.

Toen was het tijd voor een hapje eten. A&W een van de burger kings hier voldeed prima voor een middag snack. Na ons te hebben vermaakt met het kijken naar hoe dom mensen bij een benzinepomp kunnen doen zijn we op weg gegaan naar een andere uitdaging. 14 km over een slechte weg rijden naar een een wandeling van 2 km. Dat klinkt niet veel maar als het gemiddeld 60% om hoog gaat wil je het snel geloven. Vooral wij met onze ongetrainde lichamen. Maar we zijn door gegaan tot na 1 km de trail verdween. Geen idee waar hij was. en eigenlijk vonden we dat ook niet zo erg meer. Wij waren inmiddels wel stuk van het klimmen.
Onderweg kwamen we een watervalletje tegen die we over een boomstam moesten oversteken. Dat ging prima. De honden maakten van die gelegenheid gebruik door even wat te gaan drinken.
De natuur die we tijdens de wandeling zagen was bijzonder mooi. echt ongerepte natuur en prachtig groen. We hebben ongeveer 1 uur geklommen en waren binnen 30 minuten weer beneden.Helaas hebben we het meertje niet gevonden maar het was zeker de moeite waard. Caelan was kapot. mevrouw kan niet rustig op je wachten als je niet zo snel loopt en rent dus de afstand minstens 2 keer. Terwijl Bo gewoon op ons wacht.
Na de geweldige 14 km weer te hebben terug gereden zijn we naar ons verblijf gegaan.
'S avonds even weer heerlijk in de hottub en de dag was weer voorbij.

De volgende dag was het al weer tijd om naar huis te gaan.
rond een uur of 9 hadden we alles ingepakt en hebben we in Valemount een ontbijt genoten. Natuurlijk rijden we niet in een keer terug. We zijn bij Mooselake even gestopt voor de honden en in Jasper zijn we bij Maligne canyon geweest. Deze hadden wij zelf nog niet gezien.Het is echt prachtig om dat natuurlijk geweld te zien.
Na nog 35 km verder naar Maligne Lake te zijn gereden was het echt tijd om naar huis te gaan.Tegen 8 uur waren we weer thuis.en zat de trip er al weer op. Helaas was het de hele trip bewolkt en hadden we niet het mooiste uitzicht op de bergen, maar het was gelukkig wel droog. Heerlijk even zo'n weekendje weg.

C.

een paar drukke weken

2009-08-07T19:21:00.000-07:00

Hallo kijkbuiskindertjes en andere lezers...

Volgens Christel werd het hoog tijd dat ik weer eens wat schreef op dit bloggeval,dus....daar gaat'ie.
Na de vakantie in Nederland(die bijzonder geslaagd was) ,ging eigenlijk het gewone leven weer verder en dat houdt voornamelijk werken in.
De planning bij Westcan wordt nogal

drastisch verandert, en hoe dat uitpakt is nog even afwachten.
Alle planning wordt sinds kort vanuit Saskatoon geregeld, en er is nu dus helemaal geen planner meer in Edmonton.
Dit werkt nog niet helemaal naar behoren,maar dat valt onder de categorie kinderziektes zullen we maar zeggen.
De laatste weken heb ik voornamelijk doorgebracht in Fort mc Murray,dit ligt ongeveer plusminus in de buurt van pak'em beet 600 km ten noorden van Edmonton,en dit is DE plek waar de olie in Canada gewonnen wordt.De olie zit hier als een bitumineuze laag in de grond,en daarom noemen ze de mijnen waar het gewonnen wordt de oilsands.Het is een vrij eenvoudig principe,kraantje schept de grond(met de olie daarin)op,gooit dit op een kiepautootje,autoootje rijd naar transportband en kiept de grond erop,transportband brengt het de raffinaderij in,alwaar meerdere enorm techisch onderlegde mensen een proces aan de gang houden om de olie van het zand te scheiden,om daarna de olie via een pijplijn naar Edmonton te pompen.
De kiepauto's zijn zgn. HEAVY HAULERS van Caterpillar en nemen per rit 400 ton mee....
en nee,er staat geen nulletje teveel,vierhonderd
Deze machines verbruiken ongeveer 5000 liter diesel in 12 uur,en dus is het zaak om de voorraadtanks vol te houden,en laat dit nu net mijn werk zijn...
De werkweken waren nogal eentonig,laden bij Enbridge (kleine dieselraffinaderij in Fort mc Kay)
half uur rijden naar Syncrude Aurora(oilsands mijn)andehalf uur lossen,half uurtje terug naar Enbridge,om weer van voor af aan te beginnen
en dit 4x per dag plus voorladen voor de volgende dag,dus spannend? neu niet echt,maar het leverd wel 80 dollar per rit op,dus je hoort mij niet klagen....
Afgelopen week ging eventjes heel anders dan verwacht...Om te beginnen stonden m'n truck en oplegger zowaar klaar in de yard(de laatste weken was of m'n truck weg of de trailers waren er niet bij begin van mijn dienst)dus nadat ik mijn onvrede hierover had uitgesproken blijkt het toch wel degelijk mogelijk te zijn om een auto voor mij te hebben op de eerste dag van mijn dienst.
Na dit goede begin werdt het eigenlijk alleen nog maar beter,want de rit ging naar Grande Cache, in"bultjebaarg'n" de Rocky Mountains,en dat vind ik een van de leukere ritten,dus vol goede moed ging Wakker op weg.De volgende rit ging naar RedDeer,ongeveer 150 km ten zuiden van Edmonton,dus even een korte tussendoor.Daarna weer terug naar Edmonton om weer te laden voor Grand Cache,dus eigenlijk kon de week al niet meer stuk.
Na te hebben gelost vlug weer trug om nog te kunnen voorladen voor de volgende dag(dat logboek is echt DE uitvinding van de eeuw,18 uur werken per dag,14 opschrijven en er nog mee wegkomen ook....ongeloveloos
De laatste rit van deze week ging naar Grande Prairie,ongeveer 500 km boven Edmonton,'s morgens op tijd gelost,snel ontbijtje erin,en rap op huus an.'s avonds om half zeven thuis.....niet verkeerd dacht ik zelf.
nou.....dat was het wel zo'n beetje,dus tot het volgende schrijfsel....

Red Deer

2009-07-27T19:56:00.001-07:00

al weer een aantal weken geleden zijn we naar Red Deer geweest voor Gerard's deelname aan zijn 2e Truck roadeo.
vrijdags 'savonds zijn we op ons dooie gemakkie naar de Red Deer lodge gereden. die wordt altijd door Westcan gereserveerd. mooi makkelijk.
natuurlijk hadden we de honden ook bij ons.
Zaterdags smorgens moest Gerard al weer vroeg uit de veren om met alle deelnemers te ontbijten en de theorie test te doen. na dat te hebben gedaan was het rond 10 uur tijd voor de creatieve uitdagingen.Ik ben smorgens eerst even met de honden aan het wandelen gegaan om vervolgens naar Gerard te gaan kijken. De honden hadden weer eens de nodige aandacht. en dat vinden ze toch leuk. knuffelen en spelen, slagen zij nooit af. Gerard Deed het klaverblad super.. zonder enige fout kwam hij daar door heen. dat was een hele verbetering met vorig jaar( hij verteld misschien de rest van zijn belevenissen zelf nog wel_)
Eigenlijk ging alles , op achteruit rijden na erg goed. t kan niet altijd allemaal geweldig gaan, volgend jaar maar weer proberen.

Nadat alle chauffeurs hun parcours hadden gereden zijn wij eerst maar eens naar onze kamer gegaan. waar we zo ongeveer de rest van de middag hebben verslapen. toen we wakker werden was het al bijna 6 uur. Toen moesten we nog even wandelen met de honden om vervolgens snel naar de borrel en het diner te gaan/.
De honden hebben zich prima vermaakt tijdens de wandeling. in het beekje naast het wandelpad. Het was nogal warm weer, en we honden de baliekluivers niet tegen houden.
dus terug bij t motel eerst even bij de auto langs gegaan om met een handdoek de meeste klei en troep van de honden af te vegen.( t was wel de bedoeling dat we een keer weer mogen komen)

Na een uitgebreid heerlijk diner werden de prijswinnaars bekend gemaakt en allerlei eterij tickets verkocht en behandeld zeg maar.(dr zat voor ons dit jaar niets bij)

zondags hadden we bedacht om een leuke wandeling te gaan maken vlak bij Red Deer in de Badlands. wat denk je regen. gestie derrie. maar dat heeft ons er niet van weer houden als nog naar de betreffende bestemming te gaan.
dry island buffalo jump

al met al hebben we geluk gehad met het weer en was de omgeving geweldig mooi.
de honden hebben zich helemaal uitgeleefd, en wij ook.
na een wandeling van ongeveer 3 uur zijn we weer naar huis gegaan.
en zat het weekend er weer op.

Dinsdag 14 Juni hebben we visite gehad van Harry en Betsy.
zij waren op de terug weg van Alaska en wilden nog even bij ons langs komen.
we hebben heerlijk ge BBQd en na wat te hebben bijgepraat en te hebben genoten zijn ze weer richting hun Hotel in Calgary gegaan.

Deel 2 vakantie nederland

2009-07-03T15:52:00.000-07:00

Maandag 25 Mei zijn Gerard en ik even bij de fam. Breider geweest. Eem kiek’n hou t doar was. En ‘smiddags zijn mam en ik naar Dorothe gegaan en hebben we wat geshopt in Groningen. Gezellig even met z’n 3en. Ik was op zoek naar goeie BH’s want die schijnen maar moeilijk in Edmonton te vinden te zijn. Misschien zijn ze er wel, maar heb ik de goeie winkel nog niet gevonden. Degene die ik wel had gevonden overleven amper aan 3 maand. Dus hup naar de Livera, waar ik al jaren mijn spul koop.T’ is dan misschien wat duurder maar ze gaan dan ook jaren mee..

Gerard is even op visite geweest bij VD Lee. Waar hij een aantal vrienden weer zag.
Dinsdag’s ben ik met Corina naar Winschoten geweest om nog maar een paar BH’s te kopen. En gewoon even lekker samen te zijn. Bakkie koffie en gebakje bij de Hema.
Gerard is bij VD Lee langs geweest en bij de notaris voor een handtekening voor de nalatenschap van Opa s. Dat zijn minder leuke dingen maar als je er toch bent, zijn ze wel makkelijker af te handelen.

Woensdags hebben we het een beetje rustig aan gedaan. Even een dagje niks is toch ook wel lekker. hebben die dag de party tent opgezet voor een bbq met vrienden de volgende zaterdag. ’s Avonds zijn we met Dorothe, Henk, pap en mam na een dinner bij Dorothe en Henk naar de bioscoop geweest waar we de “bernini mysterie of te wel Angels and Demons” hebben gekeken. Donderdags was het tijd voor de boodschappen.Dus hup naar Duitsland. De hele Berlingo vol gekocht met lekkers en thuis in de koelkasten gedaan.èsavonds zijn we bij Harry en Betsy geweest. Beetje bij gepraat over .. ja wel...Canada, en hun toen toekomstige vakantie.(inmiddels zitten ze nu wel in Alaska neem ik aan)Dit was heel leuk.

Vrijdags zijn we samen met Ron en Corina op stap geweest. Ze hadden bedacht dat een rondvaart op het oldambt meer in de Blauwe stad wel een goed idee was. Het was de bedoeling om te gaan zijlen. Maar helaas ging dat bij gebrek aan zijlkennis niet door. Dus hebben we maar een sloep gehuurd. Hier hebben we ons de hele middag heerlijk op vermaakt.het weer zat ook weer bijzonder goed mee.
Na de boottocht zijn we uit eten geweest in Termunten.. eem ’n lekker vissie.. zeg maar. ’ s Avonds ipv verder nog uit te gaan zijn we bij Ron en Corina blijven hangen...

foto's BBQ en rondvaart enz...klik hier

Zaterdags 31 mei. Is Gerard met Pap en Henk naar een radio amateur beurs in Beetsterzwaag geweest.
Ik heb me een beetje uit geslapen en smiddags was het wel zo ongeveer tijd om de boel voor de BBQ klaar te zetten.daar zijn we zo ongeveer de rest van de middag wel mee bezig geweest. De BBQ was bijzonder gezellig. Het was heerlijk om iedereen terug te zien na bijna 2 jaar.Cees en Henk hadden gitaren bij zich en Rory kwam later nog de versterker brengen voor Henk en een electrische gitaar.. dat werkte toch beter samen met Cees zijn bas gitaar.Na een poosje met Henk vd Meulen te hebben gepraat over fotografie en het testen van zijn camera mocht ik deze de rest van de week testen.. Henk bedankt, ik vond het super gaaf..
Cees en Henk (ander Henk) Koning...hartelijk bedankt voor de muzikale invulling van de avond..
En iedereen die is geweest, heel erg bedankt voor de gezelligheid..Wij vonden het heel leuk om jullie weer te zien..

Zondag’s hadden we afgesproken met een aantal oud klas genoten van mij met hun mannen en kinderen om een BBQ te houden bij Willemien en Bernold. Dit was ook weer een heerlijk weerzien en leuke middag. Van BBQen is niet veel gekomen maar de •.”zelfgemaakte •” soep en vreugdepan(frituur) werkte uitstekend en wij zijn in iedergeval met een lekkere volle maag weer weg gekomen.
Ik vind het heel leuk om iedereen die je inmiddels al vanaf je 4e zo ongeveer kent op je 30ste weer te zien met kinderen en aanhang.
Smaandags zijn Dick en Nicolle langs geweest met hun dochtertje Meike( sorry Dick als de spelling verkeerd is). En ja het begint al bijna dom te klinken misschien maar ook dit was een groot succes. Gevolgd door nog een...de jamsessie in het Prins Henkdrik in Veendam. Met Henk en Siena..
Waar speciaal voor ons nog een nummer werd gespeeld..
Keep on Rockin in the free world...
Heel erg bedankt..

Tja en dan gaat de laatste week ook zo maar weer om realiseer je je, en wordt het nog even druk plannen..
Dinsdags zijn we savonds bij Dorothe en Henk geweest. Heerlijk bij elkaar zijn, filmpje kijken en bij hun geslapen. Gewoon lekker even samen zijn.. nu het nog kan.
Woensdags...hmmmm...goeie vraag.. oh ja ..bijna vergeten. Nadat we bij Door en Henk weg zijn gegaan hebben we een poosje rondgehangen in de Stad en heb ik rond een uurtje of 1 monique gebeld of ze thuis was, en zijn we daar naar toe gegaan op visite.. en een beetje bijgepraat met iedereen .
Donderdags smiddags zijn we bij VD Lee geweest waar Henk vd Meulen ook was en hebben we de camera terug gegeven..
Smiddags nog even bij Gerards pa langs geweest en Door , Henk Ron en Corina kwamen en s avonds aan want ja...voor je t weet zit de hele vakantie er al weer op.. en is het weer tijd voor afscheidt. Bah..

Vrijdags 5 juni was het inpakken en hup naar Schiphol maar weer.
Al met al was het een enorm geslaagde vakantie..
Beetje druk, ,,, maar wel lekker..

meer foto's >>hier<<<

Iedereen heel erg bedankt want al met al was de vakantie niet zo geworden zoals hij was, zonder jullie allemaal.

Pap en Mam. Heel erg bedankt voor het heerlijke tijd die we bij jullie hebben gehad. Lekker even buiten zitten koffie drinken en sjekkie rookn smorgens in alle vroegte .Voor het heerlijke eten en de geweldige Bed en Breakfast..Dikke kus..

ps
Mocht ik nu in mijn verhaal iemand vergeten zijn.. Dat is niet zo bedoeld...maar mijn geheugen laat me een beetje in de steek.. is mijn eigen schuld, ik had direct door moeten schrijven met het verhaal, maar er was iets tussen gekomen en de tijd gaat soms zo snel dat je zomaar een paar weken verder bent..

vertraging

2009-06-26T20:03:00.001-07:00

sorry voor de vertraging van deel 2...
die komt komende week. hebben wat computer gerelateerde probleempjes gehad..
en wat tijd gebrek.. dus wees niet bang dat deel 2 niet komt..
hij is in de maak..

groetjes uut Millet..

vakantie Nederland deel 1

2009-06-18T20:04:00.000-07:00

Al weer een week thuis na een heerlijke vakantie in Nederland.
We werden op dinsdag 19 mei om 4 uur uit bed gerammeld door onze wekker.
Na een blik naar buiten te hebben geworpen hadden we spontaan zin in de lange vliegreis.
Met sneeuwde namelijk weer eens een keer.Waar in Nederland alles al weer mooi groen is, is het hier nog koud .
Dus na een kop koffie, sjekkie en klaar maken voor de reis, de koffers ingepakt en de honden een hele dikke knuffel geven, zijn we naar het vliegveld van Edmonton gegaan. Heerlijk dat dat maar 30 minuten rijden is. Ik heb Gerard afgezet met alle pakkelarie en heb mijn auto op t werk geparkeerd. Aangezien we officieel 3 uur eerder aanwezig moesten zijn ivm een internationale vlucht en dat ook braaf hadden gedaan, bleek dat de North West balie pas om 6 uur open ging..lekker is dat. Maar goed. Toen het eindelijk zo ver was en we door de douane konden, moisten we de koffers op de baggageband leggen, behalve de enorme grote doos voor pap.die moest door een speciale scanner, en ja hoor we werden gevraagt om de hele boel open te maken, ze konden namelijk niet zien wat een gele vlek was die ze zagen op hun beeldscherm. Alles maar uitgepakt en weer ingepakt, nadat mevrouw zei dat het goed was.en hup het vliegtuig in..
Na 2.30 uur vliegen belandden we op het vliegveld van Minneapolis. Hier hebben we 3 uur gewacht voor het vertrek naar Nederland. Deze vlucht duurde nog zo’n 7.30 uur. Waarop we een half uur eerder landden op Schiphol. Doordat het in Nederland zo vroeg was. 6 uur en we een van de weinige mensen waren die aan kwamen op deze tijd, verliep alles bijzonder snel, even naar de wc, koffers pakken, die als eerste op de band aan kwamen en hup naar buiten. Mam maar even gebeld dat ze niet hoefde te parkeren en net optijd konden zij naar de aankomst hal rijden waar wij inmiddels ook al waren aangekomen. Heb het nog nooit zo snel meegemaakt. Voor we t wisten hadden we elkaar een dikke knuffel en kus gegeven en zaten we al weer in de auto richting Pekela. Ivm tijd verschil leefden we nu al weer op woensdag 20 mei, thuis aan gekomen , lekker even een beetje bijkomen van de reis, en een dutje doen ‘smiddags. Dorothe en Henk kwamen ‘savonds en we hebben heerlijk samen gegeten. Mam’s Bahmi doet het altijd heel erg goed. En daarna ook maar direct even bij Gerard’s pa langs gegaan.
21 mei hebben we niet al te veel gedaan. Smorgens koppie koffie sjekkie en genieten van het prachtige weer, ‘smidags zijn we naar Ron en Corina geweest, en hebben hun ‘savonds mee genomen naar onze B&B om samen met ons lekker te chinezen.
Vrijdag 22 mei was het tijd om de koffer weer in te pakken en met pap mam Dorothe en Henk op weg te gaan naar Bruttig-Fankel, dat is zo ongeveer het buurtdorpje van Cochem aan de Moesel.na een uurtje of 5 rijden kwamen we aan bij ons motel/B&B “am Schleusenblick” dit onderkomen doet zijn naar letterlijk eer aan. Je hebt daar een heel mooi zicht op de sluizen met een verval van 7 meter. Dus de ene keer zie je de boot wel, een minuut later is hij weg.. en omgekeerd.
Daar aangekomen en ons te hebben geinstalleerd zijn we terug gegaan naar Cochem om een hapje te eten bij een heerlijk restaurantje . En te genieten van het uitzicht op een heel mooi kasteel. De Reichsburg .
‘savonds hebben we genoten van een hapje en een drankje(of2) op het balkon van pap en mam. We hadden allemaal een balkon.dat was heerlijk. Het weer was super. 25c ongeveer.
De volgende dag was ik al om 6 uur wakker en ben met mijn camera even het dorp in gegaan om wat foto’s te maken en te genieten van de morgen rust en zons opgang. Om 9 uur was het ontbijt tijd. De tafel in de ontbijtzaal lag vol met heerlijke duitse bolletjes en veel beleg.
Na het heerlijke ontbijt zijn we in de auto gestapt naar Cochem waar we besloten hadden de rondvaartboot te pakken naar het sprookjesdorp Beilstein ook wel genoemd “Doornroosje van de Moezel” . Na een uur te hebben gevaren en door het grote sluis te zijn gegaan kwamen wij aan in het dorpje. Hier zijn we van de boot afgegaan en hebben een wandeling gemaakt naar het kasteel “Metternich”, dat over het dorp uit keek. Het weer was geweldig lekker, en het uitzicht vanaf het kasteel was geweldig. Na een drankje te hebben genuttigd was hetweer tijd om langzaam aan naar het dorp af te dalen en rond te kijken.
Even na de middag hebben we de boot terug genomen en zijn naar het kasteel van Cochem zelf gegaan.Met de bus om hoog. Het was erg warm,dus veel zin in wandelen hadden we niet. En ja als je een kasteel hebt beklommen, dan kan er zeker nog een bij. Een met een rondleiding en een leuke gids die het nodige te vertellen had over het kasteel de Reichsburg, en zijn historie.het was een hele leuke rondleiding.
Al met al vliegt de dag zo om. We zijn wel lopend weer naar beneden gegaan, en die wandeling viel reuze mee.Naar beneden is toch altijd makkelijker dan omhoog. In het dorp was het toen wel ongeveer tijd om een hapje te gaan eten. We zijn beland bij een schnitsel restaurant, en hadden allemaal zin in het zelfde. Schnitsel mit spargel.... HEERLIJK.
’s Avonds hebben we op het terras nog even gezeten en hebben ons eigen Spargel lied gemaakt.De eer hier voor gaat naar Dorothe, met haar creativiteit. De gitaar was mee en de woorden kwamen bijna vanzelf.. en dat nog wel in’t Duits. Na de nodige lol zijn we als een stelletje boekoeien in slaap gevallen die nacht.De volgende dag was het na het ontbijt al weer tijd om naar huis te gaan.
Al met al waren deze dagen super geslaagd.
Deel 1

en de eerste ronde foto's zijn hier http://caelan.jalbum.net/best/

nieuwe foto's

2009-05-01T16:06:00.000-07:00

pelikanen en meer

zie >>>>hier<<<<.... klik op het woordje HIER

zomaar een doordeweekse werkweek

2009-04-09T08:43:00.000-07:00

nou....beetje rijden, beetje laden, lossen en dan weer naar huis.
stelt niet zoveel voor eigenlijk,nu ik het zo neertyp..
De week begon op zondagmorgen,omdat ik op een 4-daags schema zit,en men het hier heel normaal vindt om ook in het weekend te werken.
Ben er zo langzamerhand ook al aan gewend(mag ook wel na 43 weekends in een jaar te hebben gewerkt).

klik op de foto voor een grotere afbeelding!!!

De eerste rit ging naar het noorden,2 adressen in Fort St. John in British Columbia,een rit van ongeveer 700 km enkele reis.Hele mooie rit(als er geen sneeuw ligt)met een uitdagende afdaling aan het eind..deze berg heet Taylor hill en heeft gemiddeld 7% verval en haverwege een stuk van 10%,de totale lengte is 6 kilometer en duurt ongeveer 10 minuten op de motorrem.
Bovenaan de berg is een parkeerplaats waar vrachtwagens verplicht moeten stoppen om de remmen te controleren,en 's winters eventueel kettingen om te leggen...laatste was van de week niet nodig gelukkig want het dooit waarempel in Canada.
Maar goed.St.John gelost,zover mogelijk terugrijden richting Edmonton om de volgende vracht te gaan laden.....
Rond de middag weer in Edmonton op de zaak aangekomen voor een nieuwe ritopdracht,en dit keer mocht ik laden voor Suffield,dit ligt helemaal onderin de provincie bij Medicine Hat(staat vast wel ergens op goegel)
De klant in kwestie was dit keer geen benzinepomp maar een militaire basis voor "strategisch lucht afweer geschut"en dikke rakett'n.
Na te hebben geladen gestopt in Nisku bij de truckstop waar ik een afspraakje had met een van de mooiste meiden die dit land rijk is........mijn eigen vrouw.

Christel's zuid-afrikaanse vriendin ging op vakantie terug naar Z.Afrika en Christel zwaaide haar uit op het vliegveld,en aangezien de truckstop maar 5 km van het vliegveld af ligt hebben we daar even snel wat gegeten,om daarna vol goede moed verder te rijden naar het zuiden.
Omdat ik waarschijnlijk niet op het terrein mocht overnachten ben ik een uurtje voor de basis blijven staan bij een truckstop,waar ik na een goed ontbijt(eieren,spek en worst en gebakken aardappels)en 4 liter koffie de volgende morgen ben doorgereden.
Christel had gezegd dat ik eindelijk eens een keer foto's moest gaan maken,maar daar dacht een in camouflage groen gestoken bewaker iets anders over......Alles wat ook maar een beetje op een camera leek moest worden ingeleverd,en toen mocht ik verder het terrein op....Aangekomen op de losplek,bleek dit niet de losplek te zijn,en werd ik verwezen naar een ander gedeelte van het immense terrein,waar hetzelfde weer gebeurde......dusss
Ik vraag me werkelijk af hoe deze koekebakkers ooit op de plek van bestemming komen,want ze weten niet eens hoe hun eigen terrein in elkaar zit,maar goed, na een uurtje zag ik een paar grote brandstoftanks,met heel parmantig ernaast,een veiligheidsauto van Westcan,De safetysupervisor(veiligheids no-no)was ook na een uurtje spoorzoeken beland op de losplek,en ik dacht snel te gaan lossen en dan weer rap op huus an.Dit werkt dus ietsje anders bij de groen gespikkelde mannetjes met wapens.......Na veel heen-en weer gezeur over helemaal niks mocht ik eindelijk na 4 (dat is vier)uur de slangen aansluiten om te gaan lossen....
Voordat het lossen begon had de veiligheidspipo van westcan een paar keer gevraagd of de tanks groot genoeg waren ,en de verantwoordelijke kermit was overtuigd dat dit het geval was.....
Een half uur later bleek dat hij er een beetje naast zat.....ontvangende tankje vol,en autootje nog niet leeg......
Goh.....en nu????

Na koortsachtig overleg bleek dat de tank wel eens niet groot genoeg kon wezen,en dat het wel een goed idee zou zijn om een oplossing te vinden voor het onstane probleem....
na veel gezeur over en weer hebben we het restant van de vracht (8000 liter)maar in een oplegger gepompt,en Wakker kon weer op weg.....een minuut of vijf,want daar kwam de bewaker weer om de hoek,om mij een kwartier lang bezig te houden met een keur aan belangrijke formulieren en vragen.Maar ook dit hebben we overleefd en vol goede moed terug naar het altijd opwindende Edmonton,waar ik 's avonds om een uur of 7 aankwam.
Snel autootje aftanken,nieuwe ritopdracht halen,douchen en daarna snel laden voor Grande Cache.

Gr.Cache ligt in de Rocky Mountains in een wildernis park.Het is volgens mij een van de mooiste ritten die erbij zit,alleen is het 's winters wel eens slikken.
Tot aan Hinton is het 4-baans snelweg om daarna via highway 40 de bergen in te gaan.
Het begint meteen goed,met een klim van 40 minuten in de 3e versnelling,en daarna gaat het nog een keer of 5 flink omhoog,maar.....alles wat omhoog gaat komt vroeg of laat ook weer naar beneden,en dat is met deze weg niet anders......
Hetis trouwens wel wennen om met 63 ton met een gangetje van dik 100 km van de berg af te rossen,maar als je dit niet doet kom je de volgende klim weer niet boven,dus verstand op nul,blik op oneindig en trapp'n mit dat hok......Vol geladen duurt de rit 2,5 uur,en de terugreis (leeg dus)duurt een uur korter..scheelt nogal dus.
Na gelost te hebben en het koffieniveau weer op een aanvaardbaar peil te hebben gebracht,je raad het nooit......weer terug naar Edmonton. Totaal aantal km gereden deze week is 4180..Niet gek voor een vierdaagse werkweek toch??

Terug op zaak autootje aftanken,spullen uitpakken trailers afkoppelen en rap op huus an.
Vandaag mag ik me bezig gaan houden met Christel haar auto,deze heeft namelijk het voorjaar in de kop,want hij(of zij,daar zijn we nog niet achter)heeft besloten om een drankprobleem te ontwikkelen die er niet om liegt.....'t gekke ding zuipt als een tempelier....1op 7 was normaal,maar het is nu 1 op een emmer,en dan moet je nog rustig rijden ook.....Dus een uitdaging van technische aard.....niet verkeerd voor de verandering

t is eind maart....

2009-03-30T13:20:00.000-07:00

en t is verdorie nog steeds winter.
je houdt het niet voor mogelijk maar geloof mij. 'snachts vriest het nog een graadje of 15.brr
gelukkig is het einde wel in zicht. overdag is het net boven het vriespunt en begint de sneeuw weg te smelten.wer ook wel tijd. zo ongeveer iedereen kijkt uit naar het voorjaar.Een voordeel hebben we hier wel.. koud of niet.. 9 van de 10 keer schijnt de zon..

verder hebben we weinig te vertellen. we hebben het druk met werk..en dat vergt nu eenmaal veel vrije tijd.

hier nog een paar foto's die ik de laatste tijd heb gemaakt..

verder gaat hier alles prima en we verheugen ons er op 2 weken naar Nederland te komen..

groetjes en tot binnenkort..

Christel en Gerard

The sky is the limit.( voor Gerard wel)

2009-02-23T19:19:00.001-08:00

Wakker zoekt het hoger op.(meter of 10, als ie mazzel heeft).

Na rijp beraad van ongeveer 5 minuten, besloot Gerard dat wij niet langer zonder vliegtuig konden.
Aangezien ik (Christel) de hele dagen in de weer ben met vliegtuigen en altijd vol enthousiasme vertel hoe geweldig die piloten zijn, kon hij niet langer achterblijven en besloot hij zelf ook piloot te worden. Geloof mij, hij kan nog heel veel leren van Sully Sullenberg( voor degene die nu nog niet weten wie dit is...Google is the answer). Niet gehinderd door enige kennis is meneer naar Edmonton gegaan en heeft zich daar een vliegtuig aangeschaft. Toen ik niets vermoedend thuis kwam stond hij, blij als een klein kind met een snoepie, met een piepschuimen vliegmasjien op de keuken tafel, blij naar mij te grijnzen. Zijn eeuwige motto: " zo moeilijk kent nait weez'n, ander'n ken't ook." moest dus ook meteen in praktijk worden gebracht, en zonder enige vorm van voorbereiding togen wij gepakt in warme kleding ( de winter is nog niet over) er op uit richting het weiland. Ik zei de gek had de eer om het gevaarte de lucht in te gooien, want ja starten vanuit de sneeuw is iets te veel gevraagt. Oh en ja het stabilisatie systeem ben je ook echt NIET nodig als je voor het eerst dat ding de lucht in wilt hebben. ( want zonder dat systeem ken ie meer. Gerard's woorden)

Al met al na veel heen en weer gesjouw, tussen de koeien door zelfs, kon ik meneer de piloot er van overtuigen dat het stabilisatie systeem er niet voor niets op zit. inmiddels begon het piepschuimen geval de nodige storingen te vertonen.wat waarschijnlijk kwam door een opeenhoping van sneeuw, vooral bij de motor..
Na een laatste waarschuwing ging Gerard toch maar accoord met het aanzetten van dat voorgenoemde systeem.....
helaas een beetje laat...

de storingen kregen de overhand en de schades begonnen meer te worden dan een los stickertje.
dus maar weer naar huis gegaan, om de nodige reparaties te verrichten. Wat volgens Gerard een gedeelte van de hobby is..(Altijd zijn antwoord klaar , die gek).
Na dat ik de gebruiksaanwijzing uit de oud papierbak had gehaald, bleek dat het ding is uitgerust met een anti crash systeem....(niks van gezien) Meneer had het blijkbaar niet nodig..
De foto's spreken voor zich.

al wel eerder gespot maar nog niet in de tuin tot nu

2009-02-17T17:55:00.000-08:00

een porcupine ..of te wel een stekel varken..dat was weer eens een mooi moment om ons nieuwe camera te proberen..zoom zoom zoom enzo..

vakantie geboekt

2009-02-16T19:42:00.000-08:00

Het heeft het nodige zoeken en snuffelen gekost, maar we hebben besloten onze vakantie dit jaar in Ned te spenderen.. en hebben inmiddels onze vlucht geboekt. Van 19 Mei tm 5 Juni zijn we in het wonderschone Groninger landschap te vinden.

en je raad het al.... we vliegen met Northwest Airlines..

de katt'n

2009-02-06T19:21:00.001-08:00

2009-01-16T21:08:00.001-08:00

Kerst met familie

2009-01-04T15:27:00.001-08:00

Maandag 22 december gingen we naar Calgary om Dorothe en Henk af te halen van het vliegveld
om 10 dagen samen door te brengen.
Aangezien het inmiddels meer dan 1,5 jaar geleden was dat we elkaar voor het laatst hadden gezien was het een emotioneel weerzien.

De vlucht was er eentje met de nodige hindernissen geweest,want ze hadden eerst 4 uur vertraging opgelopen in Frankfurt,en na het landen in Calgary bleek dat er een koffer zoek was geraakt,en je raadt het al..Hier zaten hun warme winterjassen in.
Voordat ze vertrokken uit Nederland hadden ze beide gezegd dat ze zich verheugden op een echte winter,en ze werden op hun winken bedient,eenmaal uit de terminal om een sigaret te roken kwamen ze er vrij rap achter dat min 32 gr. C toch wel heel erg fris aanvoelde.
Dus na een in recordtempo naar binnengewerkte sigaret,met bevroren neus- en oorharen op naar de auto voor een reisje van 3.5 uur terug naar ons huisje op de prairie.

Omdat we door de vertragingen laat thuis waren, zo rond 00.30 uur heb ik (Christel) maar met het bedrijf gebeld om de volgende dag die ik om 5 uur zou beginnen af te zeggen.
Buiten het feit dat ik niet erg veel zin in werk had na 3 uur slaap, vond ik het ook wel erg fijn om 'S avonds nog even met Door en Henk bij te praten, en de volgende dag met hun op te staan.
Dinsdag morgen zijn we met de honden aan de wandel en op onze sleeen aan het spelen geweest met niet al te geweldige laarzen, dus 'smiddags direct maar op jacht naar een paar goede winterlaarzen. De rest van de dag hebben we besteed aan het achterhalen van de koffer.(en ja daar moet je wel heel erg veel geduld voor hebben) We hadden de mobiele telefoon op luidspreker gezet en Gerard hing tegelijkertijd aan de huistelefoon. Al met al heeft het zo'n 2.5 uur geduurt voor we iemand aan de lijn kregen.Waar na alles binnen 5 minuten geregeld was.(hoopten we, want de desbetreffende persoon scheen maar moeilijk engels te spreken, en nog moeilijk iets te verstaan).
Het blijft moeilijk te begrijpen waarom een koffer die tussen Nederland en Canada zoek raakt en via India moet worden opgespoort. Woensdag's was het voor mij (Christel) weer vroeg uit de veren, Ik had namelijk geregeld dat ik deze dagen met de visite wel aan het werk zou gaan maar om 'smiddags wat extra tijd met hun te hebben, moest ik om 5 uur beginnen. Dat is voor een avond mens griezelig vroeg.
'smiddags 24 dec. dus kerst avond voor de boeg, nog snel naar de WEM( West Edmonton Mall) geweest. We hadden namelijk besloten een zeg maar Canadese kerst te vieren. Niks sinterklaas gewoon de kadoos onder de boom. Het idee van de WEM was erg leuk, ware het niet dat alle winkels (inclusief Tim Hortens) erg vroeg waren gesloten. toch nog op het laatste moment een paar kadootjes gevonden gelukkig. Dan heb je die zelfde avond net als in Nederland een kerstviering bij de kerk. Omdat dit ook eigenlijk de enige keer was dat Door en Henk met ons mee konden om een paar mensen te ontmoeten zijn we direct na het shoppen naar Leduc gereden. Hier kwamen we er ook achter dat de Timmies gesloten was. We waren namelijk een uur te vroeg voor de kerk en hadden zin in koffie. Het is de kerk geworden zonder koffie.
1e kerstdag sliep iedereen lekker(op een fanatiekeling na) uit. Na een vroeg diner was het tijd voor de lang verwachte pakjes. die met veel vreugde zijn opengemaakt.
Hartelijk dank aan iedereen die hier een bijdrage aan heeft geleverd.

Boxing day, of te wel 2e kerstdag, zijn we rond een uurtje of 11 'smorgens in de auto gestapt voor een reisje naar Banff en omgeving, De Rocky Mountains.
Wij dachten dat het een goed plan was om via Rocky Mountain House te reizen,Wat volgens Dorothe, Red Rock Mountain heet, maar dit tussen haakjes. Het eerste gedeelte van de reis liep als een stoomtreintje in de sneeuw, maar helaas, dit verandere al snel.

Net na onze 2e Tim Hortens koffie stop in Red Rock Mountain veranderde de weg langzaam maar zeker in een ijsbaan, en ter verhoging van de feestvreugde begon het lekker te waaien waardoor de sneeuw ons soms het zicht ontnam. Al met al minder prettige rijomstandigheden, maar ja Door en Henk wilden winter en dit hoort daar bij. ( wat ben ik blij met mijn nieuwe banden) Een reis die door een opzich erg mooi gebied gaat heeft door deze omstandigheden geen 5 uur geduurt maar al met al iets van 8 uur. Maar zoals we hier altijd zeggen, " liever wat later ergens aankomen, dan helemaal niet". Na een opfrissing zijn we even wat gaan eten en lekker op bed gegaan. De volgende dag hadden we al weer van alles op het programma staan.
Om te beginnen met een vroege canyon walk. Dat is een wandeling door een ravijn. Maar dat zegt de naam eigenlijk zelf al. Wel kan er de informatie bij vermeld worden dat de canyon cq ravijn de naam Grotto-pass heeft. gelegen aan de voet van Grotto-mountain.. wat dan weer berg is (google ze).
De foto's zeggen denk ik wel genoeg.

Na de 2.5 uur durende wandeling gingen we terug naar Banff om daar de voor ons inmiddels standaard, maar voor Door en Henk uiterst interressante winkeltjes in en uit te lopen. Hier bij moet ik eerlijk van Gerard vermelden dat hij zich uitermate goed vermaakte met 2 grote honden die alle aandacht van het voorbij lopende vrouwelijke winkel publiek hadden, dat hij hierbij langzaam in een ijspegel veranderde had hij er graag voor over. Alles beter dan souveniers winkels in en uit te sjouwen. ( en natuurlijk was de vrouwelijke aandacht ook wel erg aantrekkelijk, al was het gericht aan de honden)
Hierna zijn we nog even naar Bow river gegaan, die lag er mooi bevroren en ingesneeuwt bij, wat een mooi gezicht is en een hoop mooie foto's opleverd. Aangezien de Spaghetti factory in Banff werd verbouwt zijn we terug naar Canmore gegaan waar wij in Rundle Mountain Lodge verbleven. ( voor de trouwe volgers van onze belevenissen moet deze naam jullie nu wel bekend voor komen).
Uit eten bij Boston Pizza is altijd een goede keuze. daar is voor iedereen wat wils. van Pizza tot

overheerlijke spareribs en steak.
Met de buikjes weer lekker rond en vol zijn we in ons huisje aan het Piraten geweest. Dit is eigenlijk niets anders dan oud hollands pesten, maar dan anders.

De volgende dag begonnen met het grote canadese koffiedrama,ons koffieapparaat besloot uitgerekend deze morgen de geest te geven,en zo waren wij gedwongen om zonder koffie de dag te gaan beginnen,en geloof mij,dat valt nog helemaal niet mee.
Maar aangezien wij niet voor een gat te vangen zijn,was een reddingsplan snel bedacht en binnen 5 minuten(zo lang duurt het roken van 1 sigaret)ten uitvoering gebracht.
Het plan bestond uit het ontbijten bij het naburige restaurant,en dan een echt canadees ontbijt te weten:eieren met spek en gebakken aardappels,vergezeld door minimaal 4 volle koffiekannen...
Dus de dag was gered.

Vol goede moed zijn we naar de auto gerold en naar Lake Louise gereden. of in dit geval gegleden, want het was nogal glad..
Bij Lake Louise stonden een aantal honden op ons te wachten. met veel geblaf werden we begroet. We hadden een hondesleetocht geboekt hier, en het was tijd dit ten uitvoering te brengen. Ingepakt in onze warmste kleren werden we ingesnoerd in een hondeslee waarna het avontuur kon beginnen. In de brochure stond iets geschreven over een skibril, maar wij die-hards hadden dat natuurlijk niet nodig.( en het is modetechnish onverantwoord ook). Nadat wij lekker ingepakt waren, werden de honden, 8 per slee aangelijnd en gingen we er voor we het wisten vandoor. Onze gids ( dat ventje achter op de slee) wilde het liefste voorop glijden.
En dat gebeurde dus ook. De honden hadden er zin in want we gingen met een noodgang het bos in. Het is een hele belevenis om op deze manier vervoert te worden en vooral om te zien dat de honden het geweldig leuk vinden. Na ongeveer een uur waren we volledig ingesneeuwt en afgekoelt. Bij de "Great Divide" wat de grens tussen Alberta en BC is zijn we terug gekeerd.
Daar hebben we op de andere sleerijders gewacht (Dorothe en Henk, en nog wat verdwaalde touristen) Het wachten duurde niet lang. de Gids heeft snel een paar foto's van ons geknipt en hup daar gingen we weer. Halverwege de terug weg zijn we gestopt om van plaats te verwisselen. Gerard mocht als eerste achterop de slee staan, samen met de gids. Dat maakt dat de wereld er nog weer anders uit ziet dan vanuit de slee zelf. Hij zag er uit als een mislukte sneeuwpop.haha... De volgende stop was het mijn beurt. Onderweg ging de gids er zomaar vandoor en liet zich in de slee op Gerards voeten vallen. nou daar sta je dan, helemaal alleen de controle over een stel hardlopers. Geweldig...

Helaas, zoals met alles ging dit na ons idee veel te snel voorbij. Na 2.5 uur waren we weer bij het begin punt aangeland waar we hebben gewacht op Door en Henk en de honden hebben verwent met de nodige lekkernijen. Iets van bevroren kip op de reuk af te gaan.
Na dit avontuur werdt het de hoogste tijd om Bo en Caelan uit te laten ,dus op naar het meer,wat ongeveer 500 meter verderop ligt,om daar lekker door de sneeuw te rennen en over het ijs te racen.

Angezien de weg op de heenreis niet al te geweldig was,gingen we redelijk op tijd terug om zoveel mogelijk bij daglicht te kunnen rijden,en dit bleek een goede keus want de weg was nog slechter geworden.
Aangekomen in Canmore zijn we meteen doorgereden naar een steakhouse om daar te eten.
Er gaat niets boven een lekkere biefstuk na een enerverende dag in de sneeuw...

De volgende ochtend zijn we redelijk op tijd opgestaan,en omdat we een ietwat mindere ervaring hadden gehad met de koffiezetter gingen we meteen naar het restaurant voor de broodnodige koffie en ontbijt,waarna we koers richting huis zetten.
Omdat de weg door de bergen nogal spannend was,gingen we de terugweg via Calgary en vanaf daar over de snelweg naar Edmonton.
Halverwege de reis stopten we voor koffie in RedDeer,en omdat de economische crisis ook hier z'n intrede heeft gedaan ,hebben de winkels boxingday tot boxingweek uitgebreid,dit is een soort uitverkoop met kortingen tot 80%,dus de dames waren helemaal in hun nopjes,Henk en ik schikten ons \in onze rol van tassendrager en winkelin- en uit loper.Eenmaal uitgewinkeld(wat tot mijn grote schrik en verbazing niet eens zo heel lang duurde)ging de reis weer verder,om na ongeveer 2 minuten middels luid schreeuwen mijnerzijds weer even abrupt te stoppen.
Bij de plaatselijke vrachtwagendealer stond het nieuwste model van international,de LONESTAR
Dit wonder van automobiele techniek komt officieel pas in februari op de markt en hij stond hier gewoon,net alsof erniks aan de hand was,een beetje buiten in de rij te staan.

Dus auto op de paniekijzers, ik eruit,ik er weer in(was fototoestel vergeten)er weer uit,en snel een paar foto's gemaakt.en weer verder richting huis.
2 uur later waren we weer thuis..Iedereen was weer blij terug te zijn na de toch best wel lange rit.

De dagen er na zijn vooral besteed aan uitslapen, shoppen (bij vooral de Home sense) lekker eten
buiten spelen met de honden, hout kappen voor onze houtkachel en genieten van het samen zijn. En dat samen zijn was eigenlijk waar alles om draaide. Samen een bakkie koffie drinken....heerlijk.
We zijn nog een middag naar Elk Island geweest. Dat is een natuurgebied vlak buiten Edmonton waar het nodige wild rond loopt. Er waren niet veel dieren te zien, maar Door en Henk hebben toch een paar bizons zien grazen.
In Elk Island zijn de nodige kampeerplaatsen en vuurplaatsen. Een er van hadden wij gevonden boven op een heuvel Een leuke gebouw met een echte openhaard. wat goed werkte en met veel plezier is ontstoken.
De sleetjes waren meegenomen en vanaf voorgenoemde heuvel ging het hard naar beneden( als je dat kon redden voordat Bo je van de slee scheurde.)Het was een beetje later in de middag toen we hier naar toe zijn gegaan dus echt lang zijn we niet gebleven. Ook werkte de temperatuur niet bepaald mee. -26c wordt snel erg koud als e aan het sleetje rijden bent. Dus toen de openhaard eindelijk goed brandde zijn we maar weer weg gegaan...

Oud en Nieuw hebben we rustig gevierd. 's middags even met pap en mam praten en de beste wensen gewenst. want ja dan is 8 uur tijdverschil in eens wel erg duidelijk..
heb je zomaar Bohemian Rhapsody van Queen om 16.00 uur door de speakers brullen ipv 00.00 uur.
Vuurwerk doen ze hier niet aan, en we hadden geen zin om naar Edmonton te gaan dus gezellig een spelletje gedaan met de nodige hapjes en drankjes en wachten tot het 12 uur werd.

Nieuwjaarsdag hebben we de laatste boodschappies nog maar even gedaan. Ik(Christel) had een leuke nieuwe camera gevonden die ik graag wilde hebben, het heeft ons 3 winkels gekost voordat bleek dat hij helemaal, overal was uitverkocht. Bij de inmiddels huisdealer Home Sense nog een aantal laatste dingetjes gekocht en weer op naar huis. Waar Door en Henk de koffers in hebben gepakt voor de aankomende reis de volgende dag. Canada, Chicago(USA), Nederland.
'S morgens zijn we optijd weg gegaan. Gelukkig waren de wegen erg goed en waren we mooi optijd in Calgary waar bleek dat alweer het vliegtuig vertraging had. Opzich hoeft dag niet zo'n groot probleem te zijn, ware het niet dat Dorothe en Henk in Chicago over moesten stappen en daar maar 45 minuten voor hadden. Hopend dat alles goed zou gaan zijn ze door de douane gegaan na de nodige knuffels en een enkel traantje. Afscheid is nooit leuk.
Onderweg terug naar huis zijn wij nog gestopt in Red Deer waar bij de Bestbuy de laatste van het fototoestel dat ik wilde aan mij kon worden verkocht. whoohoo..
Terug in huis werden we 's avonds via Skype door pap en mam gebeld, de vrees van Dorothe en Henk was alsnog uitgekomen. ze hadden uiteindelijk in Calgary een vertraging van 1 uur opgelopen en dus hun verbinding naar Amsterdam gemist. Ze waren naar een hotel in Chicago gebracht en konden daar overnachten om 24 uur later het vliegtuig alsnog te pakken naar huis.
Gelukkig is iedereen weer veilig aangekomen.
Al met al na dit redelijk groot verslag is het belangrijkste van alles dat we een super gezellige tijd hebben gehad, en het samen zijn het aller belangrijkste is .
Dorothe en Henk hartelijk bedankt voor alles..

Gerard en Christel

winter onderweg

2008-12-12T09:24:00.000-08:00

Het is weer zover,koning winter is weer in het land,en dat stelt speciale eisen aan het materiaal en het omgaan met het hele spul.
Hier ging het dus van de week ook meteen de mist in,want tijdens het lossen in Fort McMurray
(600 km ten noorden van Edmonton) besloot de bodemafsluiter van compartiment 2 om vast te vriezen,en dus bleef er ongeveer 2000liter benzine in de tank zitten,en ik had dit niet in de gaten.
Aangezien het lossen normaal gesproken ongeveer 10 minuten duurt voor 5000 liter,en de klep na ongeveer 10 minuten bevroor en dus dicht ging,ging ik er vanuit dat het ding leeg was.
Dus na gelost te hebben,de nodige koffie te hebben gescoord ging ik vol goede moed weer op weg terug naar de zaak in Edmonton om de volgende laadopdracht te halen en de onvermijdelijke koffie.
De volgende rit was er weer een naar Fort McMurray,en omdat ik nog een rijuur of vier overhad volgens mijn logboek(werelduitvinding),wilde ik snel laden en nog een stuk richting noorden rijden
want de weersvoorspelling beloofde niet al te veel goeds...
Aangekomen op de raffinaderij kon ik meteen aan het laadstation om te laden,dus tanks legen in een emmer(dit noemen ze hier "pail draining" en is bedoeld om de laatste restanten product uit de tank te halen,meestal een liter per compartiment).
aangekomen bij comp.2 bleek dat ik aan en keer drainen niet genoeg had,en na 4 emmers dacht ik: hier klopt iets niet.Dus van laadstation af,naar een laadstation met val beveiliging,en op de tank geklommen om via het mangat te kijken hoeveel er nog inzat....ongeveer 2000 liter dus...
Mijzelf afvragend:HOU KIN DIT NOU DEN WEER VERDARRE? ben ik naar het kantoor gelopen om met de planning te bellen voor een plan van aanpak.
De nachtplanner(kantoor is 24 uur per dag bemand,en 7 dagen in de week)wist het ook niet precies,dus hij belde met de terminalmanager,en na ongeveer 10 minuten werdt besloten om gewoon te gaan laden en comp.2 over te slaan,en deze de volgende dag alsnog te gaan lossen aangezien ik toch weer in die hoek zat.Wel moest ik de volgende morgen even persoonlijk aan hem uitleggen wat er nu precies gebeurt was.
En hier liep het een beetje uit de hand........
Dit fijne voorbeeld van onbegrip werkt ongeveer 2 maanden als branchmanager,en voordat ik ook maar iets had gezegd,werdt mij op niet mis te verstane wijze duidelijk gemaakt,dat het een verwijtbare fout was,en dat ik mijn "safetybonus"kwijt was.Toen ik vroeg of hij mischien ge-interesseerd was in mijn kant van het verhaal,zei hij dat ik mij de moeite kon besparen en dat ik niet eens hoefde te proberen om me hier uit te praten,hij had jaaaaren ervaring met brandstofrijden,en aan het eind van het liedje zat ik fout,wat ik ook te zeggen had...
Hij kon en wilde er verder niets over zeggen en ik moest mij de volgende dag maar weer bij hem melden om het eindoordeel aan te horen.
Aangezien mijn stemming al ongeveer gelijk was aan de buitentemperatuur,heb ik hem gezegd dat hij daar niet op hoefde te rekenen en dat ik absoluut niet van plan was om de verantwoordelijkheid voor slecht functionerend materieel op mij te nemen,waarop hij reageerde met te zeggen dat hij dat bepaalde en niemand anders....
Daarop heb ik hem een patjakker genoemd(nu maar hopen dat 'ie geen nederlands machtig is)
en ben weggegaan.
Op weg naar mijn auto kwam ik via de planning,en omdat aan mijn niet al te vrolijke blik wel te zien was dat ik niet helemaal in hallelujastemming was,vroeg Darlene(planster)wat er aan de hand was,dus verhaal uitgelegd,waarop zij zei:maak je niet druk ik praat wel even met zijn baas.
Dus vol frisse tegenzin naar Fort Mac gereden,gelost bij de klant,restant gelost en klaar was klara...Even vergeten dat het weer gaandeweg de dag slechter en slechter werd en dus gewoon niet meer van de plek kunnen komen.
De lokale radio had het over opgevroren wegen en en grote verscheidenheid aan ongelukken,dus heb ik maar besloten om te overnachten en het bij daglicht te gaan proberen,want kettingen leggen is niet leuk,laat staan in het donker halverwege een helling.De volgende dag bleek dat dit een goed idee was,want alle wegen in de stad waren gestrooid met een mix van zand en gravel,omdat de schoolbussen rijden.buiten de stad was het gebeurt met het strooien en al slippin' and sliding ben ik weer in Edmonton aangekomen,alwaar ik me meteen kon vervoegen op kantoor....
Darlene had het een stapje hogerop gezocht,en deze man bleek wel voor rede vatbaar te zijn,en na ongeveer 5 minuten te hebben uitgelegd wat er was gebeurt,had ik mijn bonus terug.
Daarna snel autootje leeggehaald en schoongemaakt en rap op huus an,want we zouden 's avonds
naar Leduc waar de Canadian Pacific Holiday Train zou stoppen.
Dit is een trein die helemaal is opgetuigd met meer dan 20.000 lampjes en waar beroemde artiesten(hier in ieder geval wel) belangeloos optreden,en dit allemaal om geld op te halen voor het goede doel.Het was een ongelovelijke mooie trein,het sneeuwde ook nog,warme chocolademelk erbij,in een woord perfect.
De honden zijn ook helemaal blij met het weer en helemaal met de sneeuw,ze hebben amper tijd om binnen te komen om te eten..
Nu nog 9 dagen wachten totdat Dorothe en Henk komen,we kunnen amper wachten tot het zover is,witte kerst en oud en nieuw met hun te delen.

'T is weer winter

2008-12-06T11:35:00.000-08:00

en de kerstboom heeft geen leven, als dat er al in zou zitten. De katten leven zich helemaal uit met ballen meppen en na jagen.

zo zag het vliegveld er afgelopen dinsdag uit na een fijne sneeuwbui. Dit is nog maar het begin...

Mijn autootje bij een vliegtuig. in de sneeuw..

en ik vond dit wel een goed gelukte foto van een groot vliegtuig met zons ondergang..

en een bij normaal daglicht..DE RUSSEN ZIJN GEKOMEN..HAHA

nog 2 weekjes en dan vakantie Dorothe en Henk komen ons verblijden met een gezellige kerst.
we kunnen bijna niet wachten. We gaan dan een paar dagen naar de bergen, waar we een hondesleetocht gaan maken en een wandeling over een rivier tussen de rotsen..

C.

de honden

2008-11-25T10:00:00.001-08:00

2008-11-02T15:08:00.001-08:00

nu weet ik wel dateen Boeing 747 redelijk vaak voor komt..vooral op grote vliegvelden. maar om
zo'n groot ding te tanken en er daad werkelijk onder te staan is heel indrukwekkend. Op YEG. of tewel Edmonton airport komen er bijna geen 747'S dus was het mijn geluksdag om hem ook nog eens te tanken..Daarnaast komen er regelmatig een paar gevechtsvliegtuigen langs zeilen.wat ook bijzonder leuk lijkt als ze opstijgen..

mijn nieuwe baan

2008-10-29T15:18:00.000-07:00

daar ben ik weer.

Na een week van solliciteren en even van de vrijheid genieten ben ik aangenomen bij
PLH aviation services.
Dit bedrijf verzorgd het tanken van vliegtuigen.
Na een gesprekje van plm 10 minuten en een medische test van 1.5 uur kon ik beginnen.
De medische test hield in alcohol en drugs test en een kleine sport test. nou ja sport. het ging er vooral om of ik 50 tot 75 pond kon tillen. zo'n 25 + kilo.
Het werk waar ik voor ben aangenomen bestaat uit het tanken van vliegtuigen..
Ik rij daarvoor in een grappig vrachtwagentje en koppel alle slangen aan de vleugel.

Op een tankwagen rijden hoeft niet omdat het vliegveld een ondergronds leiding systeem heeft.
Het werk is erg leuk, niet altijd even ligt maar wel bijzonder. De slang met koppeling aan de vleugel koppelen is het zwaarst, maar na 2.5 dagen oefenen krijg ik redelijk goed in de gaten wat

het makkelijkste is en het gaat nu dan ook al redelijk goed.
Het leuke van dit werk is dat je een vliegtuig van een hele andere kant ziet. Een kant die je normaal niet ziet..

Volgende week maandag krijg ik een wat meer theoretische cursus over gevaarlijke stoffen en alles wat daar bij komt te kijken. Het is morgen Donderdag en mijn praktijk trainer is 2 dagen vrij. Ik dus ook. zaterdag en zondag moet hij om 5 uur beginnen.(Ik dus ook) dat is 's morgens..bah een beetje erg vroeg. maar t is niet anders voor nu. later als alle trainingen achter de rug zijn begin ik om 2 uur 'smiddags tot 10. niet dat dat helemaal geweldig is, maar beter dan zo heel erg vroeg.
De eerste dag heb ik een rondleiding gehad over het vliegveld en tijdens de rondtourbleek dat er 2 gevechtsvliegtuigen op het punt van vertrek stonden. Hier hebben we gebruik van gemaakt om even met een vliegtuig op de foto te gaan en ze zien vertrekken. Die foto komt later..
Verder zie je erg leuk gespoten vliegtuigen..Het is maar goed dat een foto camera niet verboden is. haha....
En ik moet nog het een en ander aan papierwerk invullen, zodat alles gecheckt kan worden en ik uiteindelijk een toeganspasje krijg.Deze pas geeft mij in principe toegang tot overal op het vliegveld..voor en na de douane zeg maar..plus dat ik overal 10% korting krijg.(nooit verkeerd)plus een tank pas voor 5.5 cent goedkoper..dat is ook altijd mooi meegenomen.Het bedrijf mag dan misschien niet gigantisch goed verdienen maar slecht is het absoluut niet.met alle bonussen die er bij zijn..
Een update volgt wel weer.

2008-10-26T15:56:00.001-07:00

GELAND

2008-10-17T11:47:00.000-07:00

3 weken geleden hebben wij onze paspoorten op moeten sturen naar Seattle voor onze Canadeese visa. De paspoorten werden binnen een week terug gestuurd met een aantal papieren die door een douane beambte moesten worden getekend en gestempeld. Wij dachten dat wij hiervoor naar de grens moesten, om officeel het land weer binnen te komen.

Dus vol goede moed gingen wij afgelopen woensdag met lunchpaket en al op weg naar de grens. Dit is 6 uur rijden, via Calgary naar Lethbridge en dan nog 100 km door niks. Om aan te komen bij een grenspost in nog meer niks.

Bij de grens is het een enorm geemmer om Amerika binnen te komen, sinds 9-11 zien ze iedereen aan voor terrorist en alle bagage als potentiele bom. Dusssssss...

na een half uur in een rij van 3 auto's te hebben gewacht, konden we naar binnen komen om wel geteld 1 dom formuliertje te krijgen dat we niet verder de USA in wilden en direct terug gingen. zucht. 1.5 uur verder en 1 lullig stempeltje rijker direct omgedraaid na de betonnen afzetting, en hup Canada weer in waar we nog een uur konden wachten voor we aan de beurt waren. Zegt die goede man achter het burootje " wist je wel dat je deze formulieren in iedere grote stad had kunnen afhandelen, Edmonton (15 minuten van huis) dus ook. Maar ik weet het ook nog maar een uur".
En bedankt..voor niks.
Maar goed alles bij elkaar waren we rond een uurtje of 4 in de middag officeel GELAND. of te wel we hebben onze permanente verblijfsvergunning. en een reis van weer eens 6 uur voor de boeg.
De volgende dag zijn we voor een nieuw sofinummer naar Canada place gegaan en is alles nu in kannen en kruiken.(Canada Place is een soort provincie huis, waar alle officiele dingen geregeld moeten worden).

Verder een kleine nieuwigheid. Ik zit weer eens zonder werk.
Ik werd afgelopen dinsdag gebeld dat het werk was veranderd bij de silo bouwer en dat hij mij niet meer nodig was. hmmm. Goed voor mijn rug, slecht voor de portemonee.
T is weer tijd voor banen jacht. hoera......

buiten dit nieuws draait alles gewoon door en gaat het hier wel lekker. Het weer is nog prima. Het wordt kouder, wat je ook wel mag verwachten in deze tijd van het jaar. maar de winter laat nog even op zich wachten. En dat vinden wij heus niet erg.

Christel en Gerard.

nieuwe auto

2008-10-10T10:40:00.000-07:00

Hallo allemaal,weer es een berichtje van mij Gerard.
Ik ben deze week voor het eerst 4 dagen vrij in mijn nieuwe rooster,en heb deze vrijheid meteen goed benut middels de aanschaf van een stuk automobiele geschiedenis..
Dit was eigenlijk niet helemaal de bedoeling maar goed.Even een korte uitleg over deze aankoop en wat er aan vooraf ging.
Een tijdelijk medewerkster van onze buurman en huurbaas,een meisje van 22 uit Nederland,was een auto nodig voor de komende winter en aangezien ze volgend jaar juni weer teruggaat naar Nl
moest het zo goedkoop mogelijk.Nu was ik in Nederland al redelijk bedreven in het vinden van de meest waardeloze auto's ,dus gewapend met een budget van 1000$ en een gezonde dosis goede moed gingen we op autojacht...In de krant had ik een chevrolet suburban uit 1993 gevonden voor 900 $(ja Ron,'t spul kost echt echt 2x niks hier) het machien zag er nog redelijk goed uit ook,dus dit zou onze eerste stop worden.
Toen we bijna op de plek waren aangekomen waar de chevy stond,zag ik toevallig vanuit m'n ooghoek(de linker,maar dat doet er eigenlijk niet toe)iets wat volgens mij een cadillac was..
Dus gewoon,zonder enige bijbedoeling,even de auto bekeken,en aan Astrid,dat is het meisje in autonood,verteld dat dit al jaren een van m'n droomauto's is.
Al kijkend en pratend(zij von 'm ook schitterend)kwam de eigenaar naar buiten en vroeg of we geinteresseerd waren.Ik zei dat deze voiture veel te duur was voor ons,en dat ik gewoon even was gestopt om hem te bekijken.Hierop antwoorde de man dat hij 2000$ vroeg en er was te onderhandelen,hij ging verhuizen en moest van het ding af,het bleek dat z'n vader de auto nieuw had gekocht en dat hij(de zoon) de auto had geerfd na het overlijden van de ouders.De wagen had de laatste 27 jaar in de garage gestaan,en werd slechts een keer per jaar gestart om een rondje te rijden om hen gangbaar te houden.Na telefoonnr's te hebben uitgewisseld gingen we weer naar huis,waarbij ik de reistijd gebruikte om een overtuigend verhaal te bedenken voor Christel,waarom ik absoluut deze wagen nodig was,Het bleek dat Astrid dezelfe mening was toegedaan over de onmisbaarheid van een klassieker,dus binnen 5 minuten verdubbelde het budget en was de beslissing gemaakt om tot de koop over te gaan.
Thuis aangekomen vertelde ik laaiend enthousiast aan Christel wat we gevonden hadden,wat werd beantwoord met:NEE HE NIET WEER!!!!!(ze heeft nog steeds visioenen van m'n laatste stuk of zes "auto's"in nederland en de hoogstaande kwaliteit ervan hahaha
Maar om een lang verhaal nog langer te maken......Er staat dus een Cadillac op de inrit van huisje weltevree,Astrid heeft hem gekocht,gebruikt hem tot ze weer naar Holland gaat,en daarna is'tie van mij.
even een paar gegevens voor de geinteresseerden onder U(en wie is er nu niet geinteresseerd in een Cadillac?)
Het is een Cadillac Coupe de Ville bouwjaar 1972,472Cu inch V8(das 7,7 liter)360 pk,groen metalic,groen lederen int.werkelijk alles electrisch,en alles werkt.Het interieur is in nieuwstaat,alleen de lak is niet alles meer,maar dat is logisch in een droog klimaat.
Het verbruik is ongeveer 1 op een emmer,maar hier rekend men in miles per gallon,heb ik vrij vertaald naar "smiles per gallon"dan doet het minder zeer in de portomonnee.

grain bins

2008-09-19T17:47:00.000-07:00

zon's opkomst vanuit het dakraam van de auto..

ok Ik heb nieuw werk..
hier onder een paar foto's van de graan silo's die we bouwen.
Ik werk samen met de baas.
Het is hard werken en het zijn lange dagen, maar dat betaald zich wel terug in de financien.
'S avonds heb ik meestal wel de lamp uit en optijd op bedje. want de wekker gaat al weer om 6 uur 's morgens..
Op zich is het redelijk dom werk. bolten in een gaatje drukken en de Baas Norm, schroeft ze dan weer vast met een moertje en een dikke boormachine.

de meeste silo's die we bouwen zijn zoals de kleinere op de foto's. Voor een bedrijf in Leduc moeten we nog 10 grote bouwen en voor het zelfde bedrijf met vestiging Wetaskiwin nog 20... dus werk zat voor de komende tijd..

zoals je kan zien is hier de herfst of te wel de Indian summer begonnen.. heerlijk weer gehad de laatste tijd en de natuur is prachtig.

met de beesten bende gaat het uitstekend..

Gerard's visie op het afgelopen jaar

2008-09-02T18:34:00.000-07:00

Zo....
Het eerste jaar zit erop,en ik moet zeggen,het viel niet tegen.
Het was wel een grote verandering,maar dat spreekt voor zich denk ik.
Christel heeft al beschreven hoe we ons er hebben doorgeslagen dus beperk
ik me maar tot het gedeelte waar ik me het meeste mee "vermaak"werk dus.
Het is een wereld van verschil met het transportgebeuren in Nederland,en dat
begint al meteen met het materieel...Het ziet er allemaal redelijk indrukwekkend
uit van de buitenkant,maar het loopt allemaal plm. 20 jaar achter qua techniek.
Als voorbeeld:vol trots vertelde de driversupervisor me dat Westcan sinds kort
met luchtvering op de trucks reed en dat er zelfs al een paar opleggers met dit
wereldschokkende fenomeen waren uitgerust.Toen ik op zoek ging naar de bediening
van dit wonder van techniek,bleek dit niet aanwezig.....Op mijn opmerking dat het
in Europa heel normaal is om je luchtvering omhoog of omlaag te kunnen zetten,
kreeg ik een glazige onbegrepen blik en als antwoord:maar deze gaat ook omlaag hoor!
omhoog schijnt niet nodig te zijn blijkbaar.('k vindt 't wel handig als ik een volle trailer
afkoppel,maar daar ben ik hier de enige in).
Verder zijn de voertuigconfiguraties(das 123 punten bij scrabble)hier wezenlijk anders
dan in Nederland.
Er rijden hier de vreemdste combinaties in de rondte en als een combinatie te zwaar wordt
hangt men er gewoon een paar assen achteraan,dit gebeurt vooral in het zwaar transport.
Wat ook wezenlijk anders is,is het gebruik van het logboek en de totale afwezigheid van
welke vorm van tachograaf dan ook,dus aan rijuren geen gebrek.
met dit systeem werkte m'n vader 30 jaar geleden ook,alleen heette het toen werkboekje..
Waar ik heel erg aan moest wennen is de mentaliteit hier.Alles is gebaseerd op "Cover your
Ass",met andere woorden,altijd zorgen dat een ander verantwoordelijk is,anders hangen ze
je op aan de hoogste boom.
En binnen het bedrijf schijnt het nogal vreemd te zijn dat een chauffeur tegenspreekt.
Nou deed ik dat in Nederland wel eens en ik heb geen reden kunnen bedenken om dat hier
niet te doen,dus binnen no-time had ik al een "goede"reputatie opgebouwd,vooral bij mijn
favoriete beroepsgroep de zgn. plennert.....
Wat ook wennen was,en een paar keer slikken,is het rijden in winterse omstandigheden.
In het begin ging ik redelijk voorzichtig over ondergesneeuwde wegen,maar na verloop van
tijd werd ik steeds dapperder en reed ik als echte semi-canadees ook gewoon 100 km/h
Rijden in de bergen is weer een verhaal op zich,want hier komt mijn minst favoriete onder
deel van de auto...Sneeuwkettingen..niet leuk,vies en zwaar werk,en ik kom er altijd 10 meter
te laat achter dat ik ze nodig ben,dus auto dwars geslipt,oplegger scheef erboven,en Wakker
luid fulminerend eronder met een hoop oud ijzer.Ik ben zelfs in staat geweest om mezelf vast
te parkeren...is nog een hele kunst op zich,en er zijn ook maar weinig mensen hier die het doen.
Het gaat als volgt:men komt aanrijden op een ondergesneeuwde parkeerplaats,het is -40, je vergeet om nadat je bent gestopt en je banden zijn afgekoeld een stukje naar voren te rijden
en voila het hele circus net zo vast as wat! Het grootse probleem is echter dat je hier pas de
volgende ochtend achterkomt,en nee das niet grapsig...dus de juwelenkist weer open,kettinkjes
eruit , luid scheldend en tierend kettingen omleggen,1(een)meter rijden,alles er weer af en dan
kan de dag beginnen........... 's minder...

Over het algemeen heb ik m'n draai redelijk gevonden,alleen het schema waar ik mee werk
valt behoorlijk tegen,5dagen werken,2 dagen vrij,5 dagen werken 3 dagen vrij.
Klinkt leuk,alleen zitten er idioot veel weekends in.Van de 16 weekends ben ik er 3 vrij,en das nou niet bepaald aan de royale kant.Toen we hier net waren dachten we dat dit een goed schema
was omdat ik dan door de week veel vrij was,en er een hele hoop geregeld moest worden,en dat
ging ook goed...Totdat Christels werkvergunning kwam en ze ging werken...Ik geloof dat we elkaar in 6 weken 2 dagen hebben gezien,en in 3 maanden 1 weekend samen vrij zijn geweest,
en dat wordt toch wel een beetje te gortig.Want net als in de rest van de wereld gebeurt het meeste hier in het weekeinde.
Mijn volgende missie is dan ook om Westcan ervan te overtuigen dat ik een ander schema moet
met meer weekends vrij,zal niet meevallen,maar we gaan er voor.

k

2008-08-30T21:52:00.000-07:00

al weer meer dan een jaar hier,

en wat hebben we geleerd mevrouw stemband?

We hebben geleerd onszelf te zijn en ons met z'n tweetjes goed te redden.

We hebben geleerd dat internet een bijzonder ideaal middel is om contact te houden met familie en vrienden voor weinig kosten..

We hebben geleerd dat je ook in Canada prima een website kan bouwen voor mensen in Nederland. www.dewaterputten.nl (beetje extra reclame)

We hebben geleerd at de kerk een goede manier is om mensen te leren kennen.

We hebben geleerd dat de hoofd taal hier engels is, en vooral dat je na verloop van tijd steeds meer ontdekt dat je de basis wel onder de knie hebt maar dat er zoveel meer is wat je niet weet.
Dus zodra we landed immigrants zijn. cursus engels er tegen aan.(niet dat het echt nodig is, maar t is voor mezelf een uitbreiding in mijn woordenschat en zinsbouwen)

We hebben geleerd dat een 4x4 Tahoe een goede keus auto voor mij was.(al is het een zuipschuit 1 op 7)

We hebben geleerd dat over een Eland, ookal is hij dood, geen goed idee is om over heen te rijden met 90km/h

We hebben geleerd dat grasmaaien vlak bij de auto's op een gravel oprit geen goed idee is. kost autoramen. En dat vernieuwen kost geld.
We hebben geleerd dat de honden het hier prima vinden. En zich uitstekend gedragen als de deuren open staan en wij weg zijn.

We hebben geleerd dat een van onze katten foetsie is, en dat Rover het op hazen heeft voorzien.

We hebben geleerd dat een rode kater zijn huis bij ons heeft gevonden en als kleine opdonder een hele grote boef is die nergens bang voor is.

We hebben geleerd dat Canadezen niet fatsoenlijk kunnen autorijden.

We hebben geleerd dat de winters erg lang zijn met erg koude dagen er bij.

We hebben geleerd dat in iedergeval deze zomer veel te snel is omgevlogen en de winter er zo al weer aan komt..

We hebben geleerd dat golven(de sport) hier een sociaal gebeuren is en dat niemand er raar van opkijkt als je er niets van bakt.

En we hebben geleerd dat wij het erg leuk vinden om te doen.
Een beetje extra info over Canada(waar youtube toch ook niet allemaal goed voor is)

al met al hebben we veel geleerd en dan is er nog het volgende.

Ten eerste het jaar is ons omgevlogen.
We hebben een aantal goede vrienden gemaakt en zijn eindelijk lid geworden van de kerk, waar we ons goed thuis voelen. Dat is vooral op het gebied van andere mensen en geïnteresseerde mensen.
Ik persoonlijk vind het kerk gebeuren interessanter dan in Nederland, daar gingen we eigenlijk nooit meer.
Maar toch heb ik hier met de preken soms redelijk wat moeite. We zijn toch erg anders gereformeerd opgevoed.(dat is niet slecht bedoeld, gewoon anders)
Hier is het meer dat Jezus of God meer midden in je leven staat. En daarmee bedoel ik dat sommigen en soms in de preek naar mijn gevoel het erg letterlijk wordt opgevat.. Het is moeilijk te beschrijven. Ook het financiële gedeelte wordt hier soms erg letterlijk naar voren gebracht. waar ik vaak het gevoel krijg dat ik erg gierig ben (nu ben ik dat misschien ook wel haha).maar goedje moet een dienst of meer meemaken om het te begrijpen. des al niet te min zijn de mensen erg behulpzaam en vriendelijk.. heel erg vriendelijk.

ten tweede
Op sommige momenten vind ik het hier best moeilijk. Dat geld vooral voor het werk.. zoals eerder beschreven voelde ik mij absoluut niet op mijn gemak in het hotel werk. Ik heb dus ook ontslag genomen.
En ben nu weer opzoek naar iets anders. Er is werk te over, het punt is nu net dat ik niet overal geschikt voor ben. Ik zie mezelf niet achter een bureau in een kantoor administratief werk doen. En verder heb ik niet erg veel verstand van elektriciteit of ander werk waar je gekwalificeerd voor moet zijn. En dan is er natuurlijk nog de categorie werk waar ik mezelf prima zie werken maar waar ze me niet aannemen omdat ik nog geen landed immigrant ben.GRRRR
Dus voor nu even rond zoeken en niet te moeilijk doen. om mij is het opslag werk..in en uitpakken van een vrachtauto of zelf rond scheuren in een bezorgers auto.
mijn grootste probleem is dat ondanks dat ik een werkvergunning heb, door overheids traagheid nog niet kan doen wat mij wat lijkt.... en zoals iedereen inmiddels wel weet neem ik aan....geduld is niet aan mij besteed.

Wat hebben we verder nog..
Oh ja creditcards..
via vrienden de tip gekregen om onze creditcard bij de TD bank te bestellen. de TD canada trust zou de geweldigste beste bank zijn die er was...........
ja, ja, voel je hem al aankomen....
BEHALVE bij ons....
Wij hebben zo'n 7 weken geleden 2 creditcards besteld met een 100% betaling er op..dus we kunnen voor niet meer dan 1000$ gebruiken per maand..en die 1000$ moesten we op een rekening zetten als verzekering..
opzich prima, niets mis mee..
2 weken later kreeg ik een telefoontje van de bank, de creditcards waren er..joepie, eindelijk een beetje extra krediet opbouwen..
de volgende dag ik vol goede moed naar de bank. daar aangekomen in een erg goede bui, blijken de creditcards verdwenen te zijn....tot zover mijn goede bui voor die dag, ik heb er een uur gewacht tot er iemand anders binnen kwam die misschien meer zou weten,maar vergeet het maar, het personeel bood verontschuldigingen aan plus de belofte om direct de kaarten te blokkeren en nieuwe te bestellen.. nou ja daar ga je dan vanuit he, dat ze dat doen.
2 weken later..nog geen bericht, dus ik denk ik bel maar eens even, ze hebben toch 1000$ van jou op een rekening en stel dat een ander er met de kaarten vandoor is...Niemand wist iets bij de TD dus gaven ze me het telnummer van de Visa, wat denk je...jawel er was NIETS geregeld. Ik kon alles zelf doen. daar wacht je dan 2 weken op..wel potjandorie(dat is de vriendelijke versie) Nu eindelijk zo'n 2 weken daarna heb ik eindelijk de creditcards..en NEE ik ben niet blij met de TD bank...maar ja wat moet je. je wilt een creditcard om je toekomst op te bouwen op financieel vlak. want in de toekomst willen we toch misschien wel wat kopen op huizen gebied etc..en dan moet je toch wat.

even een tussendoortje..
GO OILERS GO...
Het is weer bijna hockey seizoen..

Een groot voordeel van het Canadese volkslied tov het Nederlandse.

O Canada!
Our home and native land!
True patriot love in all thy sons command.

With glowing hearts we see thee rise,
The True North strong and free!

From far and wide,
O Canada, we stand on guard for thee.

God keep our land glorious and free!
O Canada, we stand on guard for thee.

O Canada, we stand on guard for thee.
...that's it...
niks geen 16 coupletten enzo..

ok terug naar een terugblik over het hele jaar.
over het algemeen voelen we ons hier prima op ons gemak. het is niet altijd even gemakkelijk maar we redden ons prima met ons tweeën.Canada heeft veel toekomst mogelijkheden, maar je moet ze wel pakken. en niet bang zijn er voor te gaan. Nu waren we dat ook niet met onze beslissing om Nederland te verlaten, dus dat zal in de toekomst met alle mogelijkheden ook wel goed komen.
Het is voorals nog wachten tot we wat kunnen, en zoveel mogelijk voorbereiden wat we al wel kunnen doen.
Zo weten we dat we beiden erg graag voor ons zelf willen beginnen, want werken voor een baas blegh..vooral in deze Albertaanse mentaliteit..
We weten dat Grande Cache, waar het ontzettend mooi is, in opbouw is voor meer toerisme.. dit is dus voor ons DE tijd om daar iets aan te gaan doen...(plan voor volgend jaar) daadwerkelijk iets aanpakken voor onze eigen toekomst.
Zo wil de gemeente Grande Cache meer kampeer gelegenheden en een nieuwe 18holes(iets voor Gerard)golfbaan..We weten inmiddels een grote camping die dit jaar was gesloten.........
enz... dus ja, hoe en wat het wordt, geen idee nog, maar de ideeën zijn er wel, en de winter staat al weer bijna voor de deur, dus dat geeft ons genoeg tijd om dat soort dingen op een rijtje te krijgen en uit te pluizen...

al met al zit ik nu natuurlijk al weer vooruit te kijken ipv de terugblik van dit jaar..
is dat een teken over wat we hebben beleefd het afgelopen jaar?? hmm
tja Ik denk voor als nog zitten we vooral te wachten...
Ons huisje bevalt prima. heerlijk vrij en rustig.met de nachtelijke geluiden van Coyotes.

Gerard blijft sowieso tot het eind van het jaar bij Westcan rijden. hij is fanatiek genoeg en goed genoeg om een jaar schade vrij te rijden en er met de "driver of the year award" er vandoor te gaan. dit wil hij natuurlijk halen voor zijn eigen trots, ik kan hem geen ongelijk geven, en het staat erg leuk op je toekomstige CV.
Ik spendeer dan de financiële gift wel..whaha
Ik zal hem ook nog even het een en ander over "nieuwe" auto's laten vertellen...zijn belevenissen. ja ja hij beleeft zo af en toe ook nog wel eens wat.

Een ding is zeker, we zien onszelf nog niet zomaar terug gaan naar Nederland om te wonen en werken. (maar dat kan altijd veranderen natuurlijk)

Het gevoel vrij te zijn om te gaan en te staan bevalt uitstekend.(we komen wel op vakantie, hopelijk volgend voorjaar.)

Ik hou het hier bij voor vandaag.. en droom lekker verder over van alles en nog wat terwijl ik intussen op jacht ga naar een nieuw baantje.

De groet'n.
Christel

2008-08-28T18:33:00.000-07:00

golven en foto's

2008-08-21T15:24:00.001-07:00

We zijn weer aan het golven geweest. heerlijk met z'n tweetjes.
en hebben ons nu maar ieder een golfset gekocht..

en met onze beesten bende gaat het uitstekend.

ei kwijt

2008-08-16T08:30:00.000-07:00

Ik moet even mij ei kwijt.
en had het er met Gerard ook al over maar denk post het voor jullie ook even om te beschrijven hoe de werkwereld hier in elkaar zit..

zoals iedereen inmiddels weet werk is sinds begin Juni bij een hotel.
aan de bali, mensen in-checken, helpen VRIENDELIJK blijven etc etc..
in de tijd dat ik er werk zijn er een aantal mensen ontslagen. de redenen weet ik niet, hoeft ook niet.
wat mij hier opvalt en waar ik niet bijzonder goed aan kan wennen is de manier waarop managers etc met personeel omgaan.
ten eerste is de opleiding er niet. En er valt bijzonder veel te leren als je dit werk nog nooit hebt gedaan. Maar men zegt al doende leert men. Dat is ook wel zo......MAAR....soms is een beetje basis training toch ook wel heel erg fijn. dan weet je in iedergeval waar men het over heeft.
Dus na een week of 3 ofzo kwam de manager bij mij..ze zei dat ze wat problemen met mij had. ohhh wat dan, ik was mij van geen kwaad bewust.. nu bleek dat een paar mensen die ik had ingechecked, waarvan op papier stond dat alle kosten naar een creditcard gingen, ik geen geschreven goedkeuring had van het gebruik van de creditcard... ja ja je moet t maar net weten) dus viel de oh zo door mij geliefde manager tegen mij uit in de trant van " en hoe moet ik die kosten verantwoorden?" Ik had geen idee..hoe moet ik dat nu allemaal weten. Dus ik er maar achteraan gebeld een een creditcard in de machines ingetypt en weet ik wat nog meer..
neem aan dat alles wel is geregeld want heb niets weer gehoord.
Ook zo'n punt.. het zou ook wel fijn zijn wel te horen dat alles goed was gekomen....
De manier waarop mensen, werkgevers en werknemers met elkaar omgaan..pffff.
ze kunnen wat dat betreft nog veel leren van de nederlanders..waar in iedergeval de werknemer bescherming hoog is.. hier heb je dat niet.. je kan hier bij wijze van ontslagen worden omdat je even niet lacht....
maar goed. Het nivo van het personeel waar ik mee werk is redelijk laag. de meesten zijn scholieren die voor de vakantie een baantje hebben.
het management wil het nivo hoog hebben voor aan de bali, waar je met jan en allemal om moet gaan, maar het mag niets kosten. geen wonder dat het personeel niet gemotiveerd is. waaronder ik. Ik ben voor een minimum loon aan t werk. dr komt voor kapitalen iedere dag binnen..5 dagen per week 100% volgeboekt voor de gemiddelde prijs van 129,- per nacht..en dan kan je nog je personeel niet betalen???
ik bedoel " normaal " loon geven. het wordt wel braaf betaald maar t is niet bijzonder veel.
toen ik werd aangenomen werd mij gezegd om personeel te houden verhogen we meestal het loon al na een week of 3 om het personeel maar te houden "niets van gezien" En na de proefperiode van 3 maand krijg je een loonsverhoging..van(na onderzoek mijnerzijds) 1 $ nou das de moeite waard. Poosje geleden een werkoverleg gehad.. dat we t allemaal zo geweldig goed deden. tov de anderehotels in de keten. ik wil geloof ik niet weten hoe die er voorstaan..want dit is al niet veel soeps.
vorige week was ik per ongeluk om 3 uur begonnen ipv zoals mijn rooster zei 5 uur.. Ik naar de manager..sorry heb me vergist. hij:" dan blijf je nu maar en ga je om 11 uur naar huis, want overuren kan ik niet betalen, t is een zwakke avond en ik heb geen geld om jou extra te betalen" dat zijn zijn letterlijke woorden. HALLO, in dit bedrijf waar door de week zo idioot veel wordt verdient, kan je mij in t weekend niet betalen? maar goed..buiten dat kon het mij al weinig schelen ik ben wel iets langer gebleven want er moest iets klaar gemaakt worden voor de nachtdienst die alleen was. krijg mijn 45 minuten extra wel..

al met al..denk ik niet dat ik geschikt ben om veel langer hier te werken..de mentaliteit van managers en hoe er met het personeel omgegaan wordt plus dat het loon bijzonder laag is voor de verantwoording die je hebt..je runt het hele hotel 'savonds.
Ik ben wel gewent met mensen te werken maar 8 uur aan eengesloten is iets nieuws en 8 uur vriendelijk blijven , ook tegen de grootste zeikerds die je maar kan vinden..nee dank u.
volgende week maar op jacht naar een ander baantje. dr is werk genoeg.en zo denkt iedere canadees. alleen beetje dom van managers om ook zo te denken ipv een manier te vinden het personeel te houden.,...
C.

ons dek, nieuwe aanwinst, ongedierte

2008-07-30T11:41:00.000-07:00

Hallo allemaal,

na ons heerlijk weekendje uit was het dit weekend tijd voor werk aan huis.
Het weekend voor we weg gingen heeft Gerard van een kant van het dek alle planken afgehaald.
het was tijd voor vervanging.
Tim heeft gezorgd voor hout en het is aan Gerard om het klaar te maken.

Bo vind het zoals gewoonlijk nieuwschierig genoeg om zich overal mee te bemoeien en over het randje te kijken.

sinds we terug zijn van ons weekendje weg is Hobbes niet terug gekomen. of hij ergens achter de meiden aan zit of dat hij onder een auto is gekomen of zelfs door een Coyote is gegrepen. ik heb geen idee. stiekem hopen we natuurlijk dat hij nog terug komt.
terwijl ik opzoek was naar Hobbes, op Tim;s boerderij zag ik een rood katje midden op de mestbult zitten met alle aandacht van de koeien om hem heen.
toen hij mij zag kwam hij er direct aan lopen dus ach. heb ik hem maar meegenomen.

Bo vond het natuurlijk geweldig. Caelan moest even wennen en Rover heeft zoch geloof ik nu ook overgegeven aan het feit dat deze kleine donder niet zomaar weer weg gaat.
Ik heb de kleine rode eerst maar es onder de kraan gewassen. hij zag er niet uit en rook nog minder fraai.

maar na een douche en een paar dagen wennen is hij nu redelijk op zijn gemak. hij valt alles aan wat hem in de weg komt. slaapt boven op Caelan en miauwt als een grote zonder lawaai als ie honder heeft. met zonder lawaai bedoel ik.. hij doet zijn bek wel open maar veel geluid zit er niet in.

dan nog mijn belevenis van afgelopen nacht.
Gisteravond was mijn laatste werkdag en ik ben nu 2 dagen vrij.
na Craig Ferguson te hebben gekeken wilde ik op bed.
dus ik loop de trap af knal het licht aan en ga naar de wc.
terug van de wc was het een grote zwerm mugjes en motvlinders tegen de tl balken aan. en een zwarte vlek met beestjes in huis bij de buiten deur. Ik heb nog geen idee wat voor beesten dat waren, maar ze hebben er wel voor gezorgd dat ik zo ongeveer een hele spuitbus mugkiller heb gespoten. Zoveel dat ik er zelf last van had.
daarna maar weer naar boven gegaan. het had toch geen zin om nu op bed te gaan tussen al die beesten en de sterke geur van gif.
het was inmiddels zo'n 2.30 in de morgen. Ik heb de stofzuiger maar gepakt en heb eerst de kamer en keuken gezogen..daar zag ik ook een paar van die rare kleine beestjes die meer schenen te springen dan vliegen. jakkes.
na een half uur ben ik gewapend met stofzuiger en al naar beneden gegaan en daar aan het huishouden gegaan. alles gezogen, en schoongemaakt.
De geur daar was toch nog zo sterk dat ik mijn dekbed onder de arm heb genomen en op de bank ben gaan liggen. slapen zat er toch nog niet in. na ervaringen als deze heb ik meestal wat moeite mijn hoofd normaal leeg te krijgen voor het slapen. zodat het vaak uitmond in rare dromen.
vandaar de bank. Ik heb nog wat TV gekeken tot ee uurtje of 4 en toen vielen m'n ogen dicht.
Natuurlijk vond Rover het een geweldig idee om met veel lawaai binnen te komen vanmorgen dus om 7uur weer wakker..

ga straks denk ik nog even een uurtje slaap inhalen.

C.